Rigveda 10-125

(Vāk, Vedik gelenekte hem İlahi konuşmayı hem de tanrısal yaratıcı gücü temsil eden dişi bir varlıktır.)
Ben Rudra’larla ve Vasu’larla, Aditya’larla ve Tüm Tanrılarla birlikte seyahat ederim. Varuna’yı ve Mitra’yı, Indra’yı ve Agni’yi ve Aşvin ikilisini yukarıda taşırım.
Yükselen Soma’yı ben beslerim ve korurum; Tvastar’ı, Pusan’ı ve Bhaga’yı desteklerim. Özsuyu sunan ve adak sunan gayretli kurban sahibini servetle yüklerim.
Ben Kraliçeyim, hazineleri toplayanım, en düşünceli olanım, tapınmaya en layık olanların ilkiyim. Tanrılar beni pek çok yere yerleştirdiler, pek çok eve girmem ve orada kalmam için.
Yalnızca benim sayemde herkes, gördüğü, soluduğu, konuştuğu yiyecekleri yer. Onlar bunu bilmez ama benim yanımda yaşarlar. Dinleyin ey hepsi, size gerçeği bildiriyorum.
Gerçekten de, o sözü ben duyurur ve ilan ederim ki hem Tanrılar hem insanlar onu hoş karşılasın. Sevdiğim adamı çok güçlü kılarım, onu bir bilge, bir Rşi ve bir Brahman yaparım.
Rudra için yayı gererim ki oku ibadeti hor göreni vursun. Halk için savaşı kışkırtır ve yönlendiririm; Yeryüzünü ve Göğü delip geçmişimdir.
Dünyanın zirvesinde Babayı doğururum; evim sulardadır, okyanustadır. Oradan tüm varlıkları kaplarım ve alnımla ta gökyüzüne dokunurum.
Güçlü bir nefes alırım rüzgâr ve fırtına gibi; tüm varlığı bir arada tutarım bu esnada. Bu geniş yeryüzünün ve göklerin ötesinde, ben yüceliğimde bu kadar kudretli oldum.