Rigveda 9-5

Tutuşmuş, ey Pavamana, Efendi, dostane bir görüntüyle her yöne ışığını salar, Böğüren Boğa gibi.
Kendi kendini doğuran Pavamana, boynuzlarını keskinleştirerek ilerler: Göksel kubbede parlar.
Zenginlik gibi parlak, tapınılacak, görkemiyle Pavamana parlar, Mead (şarap) nehirleriyle güçlü bir şekilde.
Eski çağlardan beri gücünü çimene seren sarı Pavamana, Tanrılar arasında ibadet edilen bir Tanrıdır.
Altın gibi parlayan Göksel Kapılar, çerçeveleriyle birlikte yukarı kaldırılır, Pavamana tarafından yüceltilir.
Tutkuyla, Pavamana güzel biçimli yüksek ikiliye, Güzel bakirelere benzeyen Gece ve Şafak’a özlem duyar.
İnsanlara bakan her iki Tanrıyı çağırıyorum, Göksel Haberci olanları: İndra’nın özü, Pavamana’dır, evet Boğa’dır.
Bu, Pavamana’nın kurbanıdır; üç güzel Tanrıça, Sarasvati, Bharati ve Büyük Olan Ila buna katılsın.
Tvastar’ı buraya çağırıyorum, koruyucumuzu, şampiyonu, ilkin doğanı, İndu İndra’dır, sarı Boğa; Pavamana, Prajapati’dir.
Ey Pavamana, bin dallı, hep yeşil, altın renkli, ışık saçan Vanaspati’yi
Mead akıntılarıyla mesh et.
Pavamana’nın kutsama ayinine, ey tüm Tanrılar, gelin—
Vayu, Surya, Brhaspati, İndra ve Agni, uyum içinde.