Rigveda 7-88

Varuna’ya sun ilahini, ey Vasistha; parlak, en hoş olanını, Cömert Veren’e.
O ki bize kutsal Boğa’yı, yüksek ve mukaddes olanı, binlerce hazineyle yüklü getirir.
Ve şimdi onun huzuruna çıktığımda, Varuna’nın yüzünü Agni’nin yüzü sayarım.
Öyle ki—karanlığın Rabbi olan O—gökteki ışığı getirsin de güzelliğini görebileyim.
Varuna ve ben birlikte sefere çıktığımızda ve teknemizi okyanusun ortasına sürdüğümüzde, Suların sırtlarında yol alırken, o salıncakta sallanacağız ve orada mutlu olacağız.
Varuna, Vasistha’yı gemiye yerleştirdi ve kudretiyle onu ustaca bir bilge yaptı.
Günler aydınlanınca, bilge onu bir ezgi söyleyen yaptı; gökler genişledi, şafaklar uzadı.
O eski dostluklarımıza ne oldu, hiç düşmanlık olmadan birlikte yürüdüğümüz zamanlara?
Ey şanlı Rab Varuna, ben senin yüksek evine girdim, binlerce kapısı olan evine.
Eğer gerçek dostun sana karşı günah işlediyse bile, yine de ey Varuna, o senin sevdiğin dostundur.
Ey Yaşayan, bizi günahkâr sayma: sana övgü sunan kuluna bir bilge gibi barınak ver.
Bu yerleşik konutlarda yaşarken ve Aditi’nin bağrından lütuf beklerken, Varuna çözsün bizi bağlayan bağı. Ey Tanrılar, bizi daima nimetlerle koruyun.