Rigveda 7-100

Hiç kimse pişman olmaz, çıkar umarak uzak adımlar atan Vişnu’ya hediyesini getiren. Tüm ruhuyla ona tapan kişi, kendine büyük bir hayırsever kazanır.
Ey Vişnu, sen yollarında sabit kalan, tüm insanlara iyi niyet verdin ve kalıcı bir İlahi sundun. Bolluk dolu rahatlığa bizi yöneltesin, atlar dolu muazzam bir zenginlik içinde.
Bu Tanrı, tüm yüceliğiyle üç adımda yürüdü bu yeryüzünde, yüzlerce ışıltıyla parlak olan. En önde olsun Vişnu, en güçlüsünden güçlü; çünkü sonsuza dek yaşayan onun adı görkemlidir.
Güçlü adımıyla bu yeryüzünde yürüyen Vişnu, onu Manu için bir yurt olarak vermeye hazırdı. Alçakgönüllü halk ona güvenle sığınır: soylu doğmuş olan o, onlara geniş barınaklar sağladı.
Bugün bu ismini övüyorum, ey Sipiviṣṭa, kurallarda usta biri olarak, senin soylu adını. Evet, ben, yoksul ve güçsüz olan, seni — Kudretli olanı — övüyorum, sen ki bu dünyanın ötesinde hüküm sürersin.
Seninle ilgili ne vardı da kınandı, ey Vişnu, “Ben Sipiviṣṭa’yım,” dediğinde? Bu biçimini bizden gizleme, saklama; çünkü savaşta başka bir şekle büründün.
Ey Vişnu, dudaklarım sana “Vashat!” diye sesleniyor. Ey Sipiviṣṭa, bu sunumum seni memnun etsin. Övgü şarkılarım seni yüceltsin. Ey Tanrılar, bizi daima nimetlerle koruyun.