Yaklaşan Tan yeri’nin ozanları, dağları açmak için ilahilerle geldiler. Güneş doğdu ve ahırın kapılarını açtı; Tanrı da insanların kapılarını açtı. Güneş, ışığını parlaklık gibi yaydı; Sığırların Anası, bilinçli olarak ahırdan akıntılara yöneldi – keskin dalgalı nehirlere ve çöllere – ve gökyüzü sağlam bir direk gibi yerleştirildi. Bu övgü, dağın yükünü kazandı. Güçlü suların eski doğumuna yardım etmek için dağ yarıldı, Gök işini yerine getirdi. İbadet edenler sürekli hizmetten yorulmuşlardı. İlahilerle ve Tanrıların hoşlandığı sözlerle sizi, ey İndra ve Agni, çağıracağım, lütfunuzu kazanmak için. Çünkü gerçekten de, kurban kesmede yetkin bilge kişiler, Marutları ibadetle anarlar ve övgülerle davet ederler. Bugün bize yaklaşın; düşüncelerimiz kutsal olsun, felaketi bizden uzaklaştıralım. Bizden nefret edenleri uzak tutalım ve kurban yapan kişiye doğru sevinçle koşalım. Haydi, dostlar, annenin inek ahırının kapısını açtığı amaçla, yani Manu’nun Visisipra’yı fethettiği ve dolaşan tüccarın göğün suyunu kazandığı amaçla harekete geçelim. İşte burada, ellerle yönlendirilen pres taşı yüksek sesle çınladı; onunla Navagvalar on ay boyunca övgüler söyledi. Sarama doğru yolu izledi ve sığırları buldu. Angiraslar çabalarının sonucunu elde etti. Bu yüce Tanrıça’nın şafağında Angiraslar hep birlikte sığırlarla birlikte ilahiler söylediler. Onların kaynağı en yüce buluşma yerindedir – Sarama, sığırları Düzen’in yoluyla buldu. Surya, Yedi Atıyla taşındığında, uzun yolculuğu için genişçe yayılan tarlayı ziyaret etsin. Hızlı Doğan Kartal Soma üzerine süzüldü. Genç Bilge, sığırların arasında parlaktı. Surya, parlayan okyanusa binmiş durumda; güzel sırtlı sarı atlarını koşunca. Bilgeler onu bir gemiyi suda çeker gibi çektiler; ırmaklar itaatle aşağıya indi. Ben, bu ilahimizi, Işık-getiren olarak Sulara sunuyorum; onunla Navagvalar on aylarını tamamladılar. Bu ilahimizle Tanrıları yanımıza alalım; bu ilahimizle dertten güvenle geçelim.
Chat
Sohbet Yükleniyor...