Agni, iyilikle dolu bir zihinle, parlak sabahların zenginlik getiren kaynağına baktı.
Ey Aşvinler, dindar kişinin evine gelin: Tanrı Surya, görkemiyle yükseliyor.
Tanrı Savitar, yukarıda parıltısını yaydı, ganimet arayan bir kahraman gibi bayrağını sallayarak.
Varuna ve Mitra, güneşi göğe yükselttikleri vakit, belirlenmiş yollarından ilerlerler.
Onların karanlığı kovmak için yarattığı, sağlam konakların efendileri, amaçlarına sadık olanlar, Evreni gören o Güneş Tanrısı’nı, yedi güçlü ve genç at taşır ileriye.
En güçlü Atlarla ağını gererek gelirsin, ey Tanrı, siyah renkli örtüyü yırtarak.
Surya’nın ışınları titreyerek parlar, karanlık sanki bir deri gibi sulara çöker.
Nasıl olur da, bağlı değilken ve desteklenmeden, aşağıya yöneltilmişken düşmez?
Kendi kudretiyle mi hareket eder? Kim gördü bunu? O gök kubbeyi korur, sıkıca dikilmiş bir sütun gibi.
Chat
Sohbet Yükleniyor...