Yajurveda 7-1-7

Binlik sayesinde kurban gökler âlemine gider. O, onu gökler âlemine götürür. “Beni gökler âlemine götür” der; böylece o, onu gökler âlemine götürür. “Beni ışık âlemine götür” der; böylece o, onu ışık âlemine götürür. “Beni tüm kutsal âlemlere götür” der; böylece o, onu tüm kutsal âlemlere götürür. “Beni güvenli bir yere, çocukla ve hayvanla götür, zenginlik yeniden beni ziyaret etsin” der; böylece o, onu çocuk ve hayvanla birlikte zenginlik içinde yerleştirir. Bunu bilen kimse, çocuk, hayvan ve zenginlik bakımından zengin olur.
Onu Agnidh’e ya da Brahman’a, Hotr’a, Udgatr’a ya da Adhvaryu’ya vermelidir. Onu vererek bin vermiş olur. Onu bilmeden kabul eden biri bin kabul etmiş olur. Onu kabul ederken şöyle demelidir: “Sen teksin, bin değilsin. Seni bir olarak kabul ediyorum, bin olarak değil; bana bir olarak gel, bin olarak değil”; bunu bilen kimse onu bir olarak kabul eder, bin olarak değil.
“Sen yumuşaksın, iyi dinlenensin, uğurlusun; bana yumuşak, iyi dinlenen, uğurlu olarak gel,” der; böylece o yumuşak, iyi dinlenen ve uğurlu olarak ona gelir ve ona zarar vermez. Teologlar şöyle der: “Binlik mi binin ardından gelir, yoksa bin mi binliğin ardından?” Eğer onu doğuya bırakırsa, binlik binin ardından gelir; oysa binin anlayışı yoktur ve gökler âlemini tanımaz. Onu batıya bırakır; bin onun ardından gelir. O bilir halde gökler âlemine gider. Onu kurban sahibine doğru bırakır. Hemen binlik ortaya çıkar. Binlik en son alınır ama tanrılara ilk giden odur.