Soma’yı sıkarak öldürürler; Soma sunusu yapılması, kısır bir ineği ölüler için kurban etmek gibidir. Eğer kuzey yarıda ya da ortada sunulursa, tanrılarla çatışma çıkarır; güney yarısında sunar; bu Pitṛ’lerin yönüdür; böylece kendi yönlerinde Pitṛ’leri yatıştırır. Udgatrlara verirler, Soma’nın tanrısı Saman’dır; Saman’da yapılan herhangi bir yanlış için bu kefarettir. Soma için olan kurbana bakarlar; Soma arındırıcıdır; böylece kendilerini arındırırlar. Kendini göremeyen biri ölü sayılır. Onu her taraftan doldurduktan sonra bakmalıdır; çünkü kendisini onda görür; böylece de kendini arındırmış olur. Zihni gitmiş olan biri ona bakmalıdır ve “Benden uzaklaşan ya da başka yere giden o zihnim, Kral Soma sayesinde içimizde kalsın” demelidir; böylece zihnini içinde tutar, zihni gitmemiş olur. Üçüncü sıkımda kurban, kurban etmiş olan kişiden kurban etmemiş olana geçer; Agni ve Visnu’ya yağ ile bir ayetle sunu yapar; tüm tanrılar Agni’dir, kurban Visnu’dur; böylece tanrılara ve kurbana destek olur. Fısıldayarak kurban eder, bu eşleşme içindir. Teologlar şöyle der: “Mitra kurbanın iyi yapılmış kısmına sahip çıkar, Varuna kötü yapılmış kısmına; öyleyse kurban nerededir ve kurban sahibi nerededir?” Mitra ve Varuna’ya inek sunduğunda, Mitra ile kurbanın iyi yapılmış kısmını, Varuna ile kötü yapılmış kısmını yatıştırır; böylece kurban sahibi zarar görmez. Tıpkı insanların tarlayı sabanla sürmesi gibi, Rc ve Saman da kurbanı sürer; Mitra ve Varuna’ya inek sunulduğunda, sanki sürülmüş kurban üzerine bir silindir geçirilmiş olur, bu da kefaret içindir. Kurban edenin ölçüleri (vezinleri) tükenmiştir, inek ölçülerin özüdür; Mitra ve Varuna’ya inek sunduğunda, tekrar ölçüleri memnun eder, yorgunluğu giderir; ayrıca ölçülere öz verir.
Chat
Sohbet Yükleniyor...