Tanrılar kurban için bir yer belirlemişlerdi ama yönleri ayırt edemediler. Birbirlerine koşarak şöyle dediler: “Seninle ayırt edeceğiz, seninle.” Aditi’yi seçerek, “Seninle ayırt edeceğiz,” dediler. O da şöyle dedi: “Bana bir ödül seçmeme izin verin. Kurbanın açılış sunusu benim olsun, kapanış sunusu da benim olsun.” Bu nedenle, kurbanın açılış ve kapanış sunuları Aditi’ye aittir. Beş tanrıya sunu yapar; beş yön vardır, böylece yönleri ayırt etmiş olur. Pankti beş öğeden oluşur, kurban da beşli bir yapıya sahiptir; böylece kurbanı kazanır.
Tanrılar, Pathya Svasti’ye kurban sundular. Doğu yönünü onunla, güneyi Agni ile, batıyı Soma ile, kuzeyi Savitr ile, tepeyi (zenith) Aditi ile ayırt ettiler. Pathya Svasti’ye sunu yaptığında doğuyu ayırt etmiş olur. Pathya Svasti’ye sunduktan sonra Agni ve Soma’ya sunu yapar. Agni ve Soma gerçekten de kurban sahibinin gözleridir; böylece onlarla görür. Agni ve Soma’ya sunduktan sonra Savitr’e sunar; Savitr’in ilhamıyla görür. Savitr’e sunduktan sonra Aditi’ye sunar; Aditi gerçekten de bu dünyadır; böylece bu dünyada durarak görür. Aditi’ye sunduktan sonra Marutlar için ayeti tekrarlar. Marutlar tanrıların yardımcılarıdır. Tanrıların yardımcıları uyum içinde olduğundan, insan yardımcılarını da uyum içine sokar. Marutlara ayeti tekrar etmesi, bu uyumu sağlamak içindir.
Teologlar şöyle der: “Açılış sunusu ön-sunularla yapılmalı ama son-sunular olmamalı; kapanış sunusu ise tüm son-sunularla yapılmalı ama ön-sunular olmamalı.” Bunlar ön-sunular ve bunlar son-sunulardır, bu da kurbanın düzenidir. Bu düzen izlenmemelidir. Ön-sunular öz benliği, son-sunular ise nesli temsil eder. Eğer ön-sunular ihmal edilirse, öz benlik ihmal edilir; eğer son-sunular ihmal edilirse, nesil ihmal edilir. Kurbanın tamamı yerine getirilmediğinde, kurban bozulur ve kurban sahibi kurbanla birlikte zarar görür.
Gerçekten de açılış sunusu hem ön- hem de son-sunularla yapılmalı, kapanış sunusu da hem ön- hem de son-sunularla yapılmalıdır. Böylece ne öz benlik ne de nesil ihmal edilir; ne kurban ne de kurban sahibi zarar görür. Kapanış sunusu, açılış sunusunun kazıntılarında sunulur; bu, kurbanın düzenidir. Eğer açılış sunusunun Yajya (çağrı) ayetlerini kapanış sunusunun Yajya ayetleri yapsaydı, bu dünyadan öteye geçerdi ve ölme riski olurdu. Açılış sunusunun Puronuvakya (ön-söz) ayetleri, kapanış sunusunun Yajya ayetleri yapılmalıdır; böylece bu dünyada destek bulmuş olur.
Chat
Sohbet Yükleniyor...