Yajurveda 5-4-10

Tanrıların arabası göklerin dünyası için koşulmuştur, insanların arabası ise niyetlerinin sabitlendiği yere yöneliktir; ateş tanrıların arabasıdır. “Agni’yi yücelikle, yağ ile koşuyorum” der; gerçekten de onu koşar, o da koşulmuş olarak onu göklerin dünyasına taşır. Eğer hepsini birden, beş tanesini birlikte koşarsa, onun koşulmuş ateşi düşer, sunular desteksiz kalır, Stoma’lar (ilahi biçimleri) desteksiz kalır, ilahiler desteksiz kalır. Sabah sıkımı sırasında üç ilahiyle ateşi sıvazlar; ateş üçlüdür; gerçekten de ateşin tüm kapsamını koşar; bu, bir şeyin koşulmuş arabaya yerleştirilmesine benzer; sunular destek bulur, Stoma’lar destek bulur, ilahiler destek bulur. Yajñayajñiya’nın Stotra’sında iki ilahiyle sıvazlar; kurban, Agnistoma kadar büyüktür; üzerine bir uzatma daha yapılır; gerçekten de kurbanın tüm kapsamını sona ekleyerek yücelir. (İki ilahiyle sıvazlar), destek için; bir ilahiyle tamamlanmadığında sıvazlar; kurbanın geri kalanı ona yönelir; gerçekten de bu süreklilik içindir. Ateşi yığan kişi bu dünyadan ayrılır; onun sunusu, tuğla olmayan bir yerde gerçekleştirilemez; tuğla olmayan bir yerde yaptığı her sunu kaçar ve kaçışıyla kurban bozulur, kurbanla birlikte kurbanı yapan kişi de bozulur; ikinci bir yığın yığdığında, bu sunulara destek içindir; sunular destek bulur, kurban bozulmaz, kurban yapan da bozulmaz. Sekiz tane koyar; Gayatri sekiz hecedir; gerçekten de onu Gayatri vezniyle yığar; eğer on birse Tristubh ile, on iki ise Jagati ile yığar; gerçekten de vezinlerle yığar. Yeniden yığılan ateşe “soyundan gelen” denir; bu şekilde bilen kişi ateşi yeniden yığdığında, üçüncü nesle kadar yiyecek yer. Yeniden yığma, ateşin yeniden kurulması gibidir; kim ateşin tesisiyle başarılı olamazsa, yeniden tesis eder; kim ateşi yığarak başarılı olamazsa, onu yeniden yığar. Ateşi yığmasında, refah içindir. Ya da şöyle derler: “Yığmamalı.” Ateş Rudra’dır ve bu sanki uyuyan bir aslanı rahatsız etmek gibidir. Ama yine derler ki, “Yığmalı.” Bu, sanki payı verilerek zengin bir adamın uyandırılması gibidir. Manu ateşi yığdı; onunla başarılı olamadı; bu yeniden yığmayı gördü, onu yığdı ve başarılı oldu; bu yeniden yığmayı yığmasında, gerçekten de refah içindir.