Yajurveda 5-3-7

Tanrılar göklerin dünyasına “kubbede oturanlar”la gittiler; işte bu yüzden “kubbede oturanlar” adını alırlar. O “kubbede oturanlar”ı yerleştirdiğinde, adak sahibi böylece “kubbede oturanlar”la göklerin dünyasına gider; kubbe göklerin dünyasıdır; bunlar onun için yerleştirildiğinde, onun için talihsizlik (ná-ākam) olmaz; “kubbede oturanlar” adak sahibinin evidir; o “kubbede oturanlar”ı yerleştirdiğinde, adak sahibi böylece kendine bir ev yapmış olur. “Kubbede oturanlar”, Prṣṭha (ilahi nağmelerin) toplanmış parlaklığıdır; o “kubbede oturanlar”ı yerleştirdiğinde, gerçekten Prṣṭha’ların parlaklığını kazanır. Beş tepeli olanları yerleştirir; gerçekten bunlar Apsaraslar olarak öteki dünyada ona hizmet ederler; ayrıca bunlar adak sahibinin koruyucularıdır. Bu taşları yerleştirirken nefret ettiği kişiyi düşünmelidir; gerçekten bu tanrılara o kişiyi feda eder; o kişi hızla yok olur. Bu taşları “kubbede oturanlar”ın üzerine yerleştirir; bu, bir adamın bir kadınla evlenip onu eve oturtması gibidir. En yükseği batıya, doğuya dönük şekilde yerleştirir; bu nedenle kadın batıda durur, doğuya bakar. En üste doğal olarak delikli ve kulaksız tuğlaları yerleştirir; delikli olan nefes, kulaksız olan hayattır; gerçekten nefes ve hayatı en yükseğe yerleştirir; bu yüzden nefes ve hayat en üstün olanlardır. Bunlardan daha yüksek başka bir tuğla yerleştirilmemelidir; eğer başka bir tuğla yerleştirilirse, sığırların ve adak sahibinin nefesini ve hayatını engellemiş olur; bu yüzden başka bir tuğla daha yükseğe konulmamalıdır. Doğal olarak delikli tuğlayı yerleştirir; bu tuğla gökyüzüdür; gerçekten gökyüzünü yerleştirir. Atın onu koklamasını sağlar; gerçekten içine nefes yerleştirir; ayrıca at Prajapati ile ilişkilidir; gerçekten ateşi Prajapati ile yığar. Bu tuğla deliklidir, nefeslerin çıkmasına ve göklerin dünyasının aydınlanmasına izin verir. Kulaksız tuğla tanrıların zaferidir; onu yerleştirdiğinde, tanrıların zaferiyle zafere ulaşır; kuzeye yerleştirir; bu yüzden ateşin kuzeyinde eylem gerçekleştirilir; ayette “rüzgar” kelimesi geçer, tutuşturmak içindir.