Doğal olarak delinmiş tuğlayı yerleştirir; bu doğal olarak delinmiş tuğla bu dünyadır; böylece yeri yerleştirmiş olur. Ata onu koklatır; böylece ona nefes verir; şimdi at, Prajapati ile ilişkilidir; bu şekilde ateşi Prajapati ile birlikte yığar. İlk yerleştirilen tuğla, sığırların ve kurban sahibinin nefesini engeller; bu doğal olarak delinmiş olan, nefesin geçmesine izin verir ve göklerin âlemini görünür kılar. “Ateş, ateşin içinde yığılmalıdır” denir; Brahman, Agni Vaiçvanara’dır ve üzerine bir Yajus okunmuş olan ilk tuğlayı ona teslim etmelidir; onu Brahman ile birlikte yerleştirir; böylece ateşi ateşin içinde yığmış olur. Şayet biri tuğlayı bilgisizce yerleştirirse, felaket yaşayabilir. Üç lütuf vermelidir, çünkü nefesler üçtür; böylece nefesleri korumuş olur; yalnızca iki verilmeli, çünkü nefesler iki tanedir; yalnızca bir verilmeli, çünkü nefes birdir. Ateş burada bir hayvandır; hayvanlar ot olmadığında hoşnut kalmaz; destek olsun diye Darbha otu tuğlası yerleştirir; iki ilahiyle, destek için. “Her sapından çıkan” der, çünkü her sapta destek bulur; “Ey Darbha, bizi bin, yüz kişiyle büyüt” der; Prajapati binle ilişkilidir; böylece Prajapati’yi kazanır. Üzerindeki üç çizgi, tanrıların işaretidir; tanrılar onu işaret yukarıda olacak şekilde yerleştirir, Asuralar ise işaret aşağıda olacak şekilde; eğer biri hakkında “Zenginleşsin” isterse, tuğlayı işareti yukarıda olacak şekilde onun için yerleştirmelidir; böylece zenginleşir; eğer biri hakkında “Yoksullaşsın” isterse, tuğlayı işareti aşağıda olacak şekilde onun için yerleştirmelidir; böylece onu Asuraların doğum yeriyle uyumlu şekilde aşağıya çeker ve yoksullaşır. Bu tuğlanın üç çizgisi vardır; bu üç çizgi bu dünyalardır; böylece düşmanını bu dünyalardan dışlar. Angiraslar göklerin âlemine gittiklerinde, kurban keki bir kaplumbağaya dönüşerek onların ardından süründü; bu nedenle bir kaplumbağa yerleştirir; yeri bilen biri nasıl doğrudan oraya götürürse, kaplumbağa da onu göklerin âlemine doğrudan götürür. Kaplumbağa, hayvanların zekâsıdır; kaplumbağayı yerleştirmesiyle, hayvanlar kendi zekâlarını görerek oraya yönelir; ölü hayvanların başlarının yerleştirildiği yerde bir mezar alanı oluşur; canlı bir kaplumbağa yerleştirmesiyle, mezar yapmış olmaz; kaplumbağa oturmaya elverişlidir. “Salihlere rüzgârlar baldır” sözleriyle yoğurt ve balla onu yağlar; böylece onu hazırlar; yoğurt köyün yiyeceğidir, bal vahşinin; yoğurt ve balla yağlamasıyla her ikisini de kazanır. “İki ulu olan, gök ve yer” der; böylece onun etrafını gök ve yer ile sarar. Doğuya yerleştirir; göklerin âlemine ulaşmak için; doğuya doğru batıya bakacak şekilde yerleştirir; bu nedenle hayvanlar doğuya dönük olarak kurbanı izler. Eğer ateş, bir göbek olmadan yığılırsa, ateş kurban sahibinin göbeğine girer ve ona zarar verebilir. Harcı yerleştirir; bu ateşin göbeğidir; böylece ateşi göbeğiyle birlikte yığarak zarardan korur. Harç Udumbara ağacından yapılmıştır; Udumbara güçtür; böylece güç kazanır; onu ortaya yerleştirir; böylece ortaya güç verir; bu nedenle insanlar ortada gücü deneyimler. O kadar büyüktür ki, Prajapati ile ölçülüdür, kurbanın ağzıdır. Ezer; böylece yiyecek üretir; onu Vişnu’ya adanmış bir ilahiyle yerleştirir; kurban Vişnu’dur, ağaçlar Vişnu ile ilişkilidir; böylece kurban içinde kurbanı yerleştirir.
Chat
Sohbet Yükleniyor...