Yajurveda 5-1-2

Yajus olmadan yapılan kurbanın o kısmı başarısız olur; “Bu düzen bağını tuttular,” sözleriyle atın yularını tutar çünkü bu bir Yajus’tur ve kurbanı başarılı kılar; “Çabuk koş buraya, ey at,” sözleriyle atı yularlar, böylece onun büyüklüğünü bu biçimde ilan eder; “Eşeği koşun,” sözleriyle de eşeği yularlar, böylece eşeği var olmayanın üzerine yerleştirirler; bu yüzden eşek at kadar gerçek değildir; “Her ihtiyaçta daha güçlü,” der çünkü her ihtiyaçta onu koşar; “Her savaşta çağırırız,” der, savaş yiyecektir, böylece yiyeceği kazanır; “Dostlar gibi, İndra yardım etsin,” der, böylece kudreti kazanır; Agni tanrılardan ayrıldı, onu Prajapati buldu; at Prajapati ile ilişkilidir, onunla (Agni’yi) toplar çünkü Agni’yi bulmaktır; şimdi aynı şeyin daha iyi ve daha kötü bir araçla yapılması karışıklık doğurur çünkü eşek attan kötüdür; atı öne sürerler ki karışıklık olmasın, bu yüzden kötü olan iyi olanın ardından gelir; büyüyen adamın birçok düşmanı olur, kutsal ateşi yükselten kişi adeta büyür, at yıldırım taşır; “koşarak gel, düşmanı çiğneyerek,” der, böylece yıldırımla kötü düşmanı çiğner; “Rudra’nın egemenliğinden,” der çünkü hayvanlar Rudra ile bağlantılıdır; böylece Rudra’dan hayvan dileyerek kendi lehine hareket eder; “Pusan’la birlikte,” der, Pusan yolların birleştiricisidir, bu nedenle bu erişim içindir; ateşin evi tozdur, Angiraslar onu tanrılardan önce bir araya getirdi; “Yeryüzü konutundan, Angiras tarzında, tozun Agni’sine yaklaş,” der, böylece onu tanrılarla aynı konuta getirir; “Tozun Agni’sine Angiras tarzında yaklaşıyoruz,” der, böylece karşılaştığı kişinin gücünü kendine mal eder; “Ateş, şafakların ön cephesine baktı,” der çünkü gökyüzünü aydınlatmaktır; “Gelen at, yoldan,” “Yeryüzüne gelen, ey at,” der, böylece ilk sözle onu arzular, ikinciyle elde eder; iki mısra ile onu getirir çünkü bu dayanak içindir; ikisi de aynı biçimde olduğundan, sığırlar aynı biçimde doğarlar; “Sırtın gökyüzü, konutun yeryüzüdür,” der çünkü Prajapati onu bu dünyalardan canlandırmıştır, böylece onun yüceliğini bu biçimde ilan eder; at yıldırım taşır, kesici dişleriyle tek sıra dişlilerden daha güçlüdür, tüyleriyle iki sıra dişlilerden daha üstündür; nefret ettiği kişiyi onun ayaklarının altına yerleştirmeyi düşlemelidir, böylece yıldırımla onu yere serer.