Yajurveda 2-1-9

Varuna bastıktan sonra yiyecek ona gelmedi. Bu siyah ineği gördü, bu Varuna’nın ineğiydi; onu tanrısına sundu; sonra yiyecek ona geldi. Yiyecek için uygun olup da yiyecek elde edemeyen biri bu siyah ineği Varuna’ya sunmalıdır; gerçekten de kişi Varuna’ya kendi şekliyle yönelmiş olur; gerçekten de o ona yiyecek verir; kişi yiyecek yiyen biri olur. Bu hayvan siyahtır, çünkü tanrısı Varuna’dır; gerçekten de bu refah içindir. Yiyecek isteyen kişi, sularla bitkilerin birleşiminde, Mitra’ya beyaz, Varuna’ya siyah bir hayvan sunmalıdır; bitkiler Mitra ile, sular Varuna ile ilişkilidir; biz suların ve bitkilerin özünden yaşarız; gerçekten de kişi Mitra ve Varuna’ya kendi paylarıyla yönelmiş olur; gerçekten de onlar ona yiyecek verir; kişi yiyecek yiyen biri olur. Sunuyu sularla bitkilerin birleşiminde sunmalıdır, böylece ikisini de elde eder. Kurban direği çatallıdır, çünkü iki tanrı vardır; gerçekten de bu refah içindir. Uzun süre hastalığı olan biri Mitra’ya beyaz, Varuna’ya siyah bir hayvan sunmalıdır; Mitra’ya sunulanla, Mitra vasıtasıyla Varuna’yı yatıştırır; Varuna’ya sunulanla da doğrudan onu Varuna’nın ilmiğinden kurtarır; hayatı gitmiş olsa bile yaşar. Tanrılar refahı bulamadılar; onu çiftte gördüler; ama onun hakkında anlaşamadılar; Aşvinler “Bu bizimdir, ona sahip çıkmayın” dediler; bu yalnızca Aşvinler’in oldu. Refah isteyen biri Aşvinler’e ikiz bir inek sunmalıdır; gerçekten de kişi Aşvinler’e kendi paylarıyla yönelmiş olur; gerçekten de onlar ona refah verirler; o kişi nesil ve sığır bakımından refah bulur.