Samaveda 10-2-1

Tanrı, Usana gibi yüce bilgeliği ilan ederek, tanrıların nesillerini açıklar. Parlak akrabalarıyla uzaklara hükmeden, kutsal kılan, yaban domuzu gibi olan, ayağıyla şarkı söyleyerek ilerler. Kuğular, Vrishagna’lar, yakınımızdan gelenler, huzursuz biçimde seslerini evimize getirdiler. Arkadaşlar övgüye layık olan Pavamana’ya gelir ve durdurulamaz ezgilerini birlikte seslendirirler. O, büyük Adım Atan’ın hızını alır; inekler, sanki keyfince oynayana böğürür. Keskin boynuzlarıyla bolluk getirir; gece gümüş gibi, gündüz altın gibi parlar. Gök gürültüsü gibi ilerleyen arabalar gibi, ün arayan koşucular gibi, Soma damlaları zenginlik için akıp gitmiştir. Ellerle tutulan yerlerden fırlamışlardır, hızla sürülen savaş arabaları gibi, şarkıcıların neşeli ezgileri gibi. Soma’lar kendilerini sütle süslerler, tıpkı kralların övgülerle süslenmesi gibi ve yedi rahiple birlikte kurban gerçekleştirilir. Neşe veren içki için sıkılan damlalar bolca, ilahiler eşliğinde akar; lezzetli özle dolu akıntıyla akarlar. Vivasvan’ın yüceliğini kazanan ve Şafak’ın ışığını, güneşleri hızlandıranlar, bezin deliklerinden geçer. Eski çağların şarkıcıları kutsal ezgilerin kapılarını açar—o yüce Varlığı getiren adamlardır. Yakın birlik içinde gelen rahipler, yedi katlı kardeşlik, O’nun makamını doldurur. O bizi tanrılarla akraba kılar, Güneş’i gözümle görmem için birleştirir; Bilge’nin çocuğunu sağarım. Güneş, göğün değerli bölgesini gözüyle görür; rahiplerin kutsal hücreye yerleştirdiği yeri.