Ey halklar, dinleyin bunu: bir kahramanın övgüsüne dair bir şarkı söylenecek! Kaurama ile Rusama’lar arasında olduğumuzda altı bin doksan inek kazandık.
Onun yirmi bufalosu, inekleriyle birlikte doğru düzgün ilerler; arabasının yüksekliği neredeyse göğe ulaşır, dokunacak gibi olur ama gök geri çekilir.
Bu kişi (Kaurama), bilgeye yüz mücevher, on çelenk, üç yüz at ve on bin sığır armağan etti.
Ey ilâhi söyleyici, kendini neşeyle sergile; çiçek açmış bir ağaçtaki kuş gibi şak; dilin, kayış üzerinde kayan ustura gibi dudakların üzerinde kayıp gitsin!
İlahi söyleyenler dindar ezgileriyle sevinçle koşarlar; evlerinde çocukları vardır, ve evdeki inekleriyle ilgilenirler.
Ey söyleyici, hayvan ve iyilik getiren şiirini buraya getir! Sesini tanrıların (kralların) arasında bir erkek okçunun oku gibi yerleştir!
Tüm halklara hükmeden kralın yüksek övgüsünü dinleyin; ölümlülerin üstünde olan tanrının, Vaisvanara Parikshit’in övgüsünü!
“Parikshit bize güvenli bir mesken sağladı; o yüce olan, tahtına çıktığında.” (Böyle der) Kuru ülkesindeki koca, evini kurarken karısıyla konuşur.
“Sana ne getireyim: yoğurt mu, karıştırılmış içki mi, şarap mı?” (Böyle sorar) kadın, kral Parikshit’in ülkesinde kocasına.
Olgun arpa ışık gibi taşar, kapların ağzını geçer. Halk, kral Parikshit’in ülkesinde neşe içinde gelişir.
İndra şairi uyandırdı, şöyle dedi: “Kalk, hareket et ve şarkı söyle; benim, güçlü olanın övgüsünü söyle; her dindar sana sunular verecektir!”
Ey sığırlar, burada doğun; burada, ey atlar, burada, ey hizmetkârlar! Ve Pushan da, bin sığır veren, buraya yerleşmiştir.
Ey İndra, bu sığırlara zarar gelmesin; onların sahibine de zarar gelmesin; düşman halk, ey İndra, hırsız onlara sahip olmasın!
İlahi ve şarkı ile kahramana sesleniyoruz; hoş bir ezgiyle sesleniyoruz. Şarkılarımızdan keyif al; hiçbir zaman zarar görmeyelim!