“Veriyorum,” demeli kişi, “bu kısır ineği isteyen Brahmanlara veriyorum.” Onlar, doğurganlık ve soy getiren bu ineği fark etmişlerdir.
Evlatlarıyla ticaret yapar, sığırlarından olur, tanrıların ineğini isteyen Rişilerin soyundan gelenlere vermekten kaçınan kişi.
Boynuzları kırık bir ineği verdiği için (kendi sürüsü) çöker; topal bir inek yüzünden çukura düşer; sakat bir inek evini yakar; tek gözlü bir inek nedeniyle malları elinden alınır.
Dışkısını bıraktığı yerden kan akışı hastalığı sığır sahibine bulaşır; çünkü vasa (kısır inek) hakkında bu kanaat vardır: Aldatılması çok zordur!
Ayağını bastığı yerden viklindu denilen hastalık bulaşır. Burnuyla kokladığı hayvanlar bile hastalanmadan yıkılır.
Kulaklarını delen kişi tanrılardan uzaklaştırılır. “Ona işaret koyuyorum,” diye düşünür, ama kendi mülkünü azaltır.
Kim onun kuyruğunu keserse, ne amaçla olursa olsun, onun tayları ölür ve kurt onun buzağılarını parçalar.
Bir karga onun tüyüne zarar verdiyse ve sahibi onu hâlâ elinde tutuyorsa, çocukları ölüp gider; hastalık olmaksızın düşkünlüğe uğrarlar.
Hizmetçi kadın onun dışkısını süpürürse, potas gibi yakıcıdır bu dışkı; bu günahtan ötürü yüzünden geçmeyen bir sakatlık meydana gelir.
Kısır inek daha doğarken tanrılar ve Brahmanlar için doğmuştur. Bu sebeple Brahmanlara verilmelidir; derler ki bu, kişinin malını koruma altına alır.
İsteyenler için tanrılar ineği yaratmıştır. Onu kendisine saklayan kişi Brahmanlara zulmetmiş olur.
Tanrıların ineğini isteyen Rişi soyundan gelenlere vermeyen kişi, tanrılara ve Brahmanların gazabına karşı gelmiş olur.
O kısır inekten yararlanıyor olsa bile, artık başka bir inek aramalıdır! Sahip tutarsa, ailesine zarar verir, çünkü istenip de verilmemiştir.
Kısır inek Brahmanlar için emanet edilmiş bir hazinedir: Nerede doğmuşsa, Brahmanlar oraya onun için gelir.
Brahmanlar, kendilerine ait olanı almak için gelir, kısır inek için geldiklerinde. Onu vermemek, sanki başka meselelerde de onları ezmek gibidir.
Eğer o inek üçüncü yılına kadar sürüde kalır ve hiçbir hastalık göstermezse, onun kısır olduğunu anlayan kişi artık Brahmanları aramalıdır, ey Nârada!
Kısır olmadığını inkâr ederse, tanrılar için emanet edilmiş bir hazine olduğunu reddederse, o zaman Bhava ve Sarva birlikte onun üzerine gelir ve oklarını atarlar.
Memesi ya da memecikleri olmasa da, eğer onu vermeye gönül indirmişse, her ikisinden de süt gelir.
Aldatılması zor olan bu inek, istendiği hâlde verilmediğinde sahibine eziyet eder. Onu vermeden dileklerini gerçekleştirmeye kalkarsa, başarıya ulaşamaz.
Tanrılar, Brahman’ı aracı kılarak kısır ineği istemişlerdi. Onu vermeyen kişi, bu tanrıların hepsinin gazabına girer.
Kısır ineği Brahmanlara vermeyen kişi, sanki tanrılar için ayrılan payı gasp etmiş olur ve sığırların gazabına girer.
Yüz Brahman dahi o ineği istese, tanrılar şöyle demiştir: “İnek, bunu gerçekten bilen kişinindir.”
Gerçekten bilen kişiye değil de başkasına kısır ineği verirse, onun için yeryüzü ve onun ilahlarıyla yaşamak güçleşir.
Kısır inek doğduğunda ilk sahibi kimse, tanrılar o kişiden istediler. Narada da o ineği, tanrılarla birlikte oradan aldı.
Kısır inek, istemelerine rağmen kendisine mal eden kişiyi çocuksuz ve sığırdan yoksun bırakır.
Brahmanlar, Agni ve Soma, Kama, Mitra ve Varuna için o ineği ister. Onu vermeyen kişi, bu tanrıların hepsine karşı gelmiş olur.
Sahibi, o ilahilere dair kıtaları duymadıysa, o zaman ineği kendi sürüsünde tutabilir; ama duymuşsa, artık onu evinde tutmamalıdır.
Kıtaları dinleyip de hâlâ ineği sürüde tutarsa, tanrılar onun ömrünü ve refahını yok eder.
Kısır inek serbestçe dolaşsa bile, tanrılar için emanet edilmiş bir hazinedir. Gitmek istediğinde kendi ahırına yönelmekle doğasını açığa vurur.
Gerçek doğasını ortaya koyar, gitmek istediğinde. O zaman Brahmanların zihnine ineği isteme arzusu düşer.
Brahmanların zihinlerinde oluşan o düşünce, tanrılara ulaşır. Ardından Brahmanlar kısır ineği istemek üzere gelir.
Svadha çağrısı kişiyi Atalarla dost kılar; kurban ise tanrılarla. Kısır ineği vererek, kral sınıfından biri annesinin (ineğin) gazabına uğramaz.
Kısır inek kral soyundan kişinin annesidir: Başlangıçtan beri böyledir. Brahmanlara verilirse gerçek bir kayıp sayılmaz.
Sanki Agni için alınmış yağı (sade yağ) kaşıktan çalmak gibidir kısır ineği Brahmanlara vermemek; Agni’ye karşı gelmiş olur.
Kısır ineğin yavrusu purodasa (kurban keki) gibidir; bol süt verir, bu dünyada yardımcı olur ve onu verene tüm dilekleri gerçekleştirir.
Kısır inek, onu verene Yama’nın diyarında tüm dileklerini yerine getirir. Ama istemelerine rağmen verilmeyen kişi cehenneme gider.
Kısır inek, doğurgan bile olsa, sahibi hâlâ onu kendine saklıyorsa öfkelidir: “Beni kısır sanıp Brahmanlara vermedi, ölümün zincirlerine vurulsun!” der.
Bir kimse ineğin kısır olduğunu düşünüp onu evinde keserse, Brihaspati onun çocuklarına ve torunlarına bu inek için talepte bulunulmasını sağlar.
Gerçekten doğurgan olsa bile, kısır sanılan inek sürüdeyken şiddetle öfke duyar. Sahibine zehir sağıyor gibidir, eğer o kişi onu Brahmanlara vermezse.
Kısır inek Brahmanlara verildiğinde sığırlar sevinir; kısır inek de sevinir, tanrılara (Brahmanlara) adandığında.
Kurban dönüşü tanrıların yarattığı kısır inekler arasında Narada en korkuncu olan vilipti’yi ayırdı.
Tanrılar onun hakkında düşündüler: “Bu bir kısır inek mi, değil mi?” Narada ise onun hakkında şöyle dedi: “Kısır ineklerin en kısırı budur!”
“Narada, insanların arasında doğmuş kaç kısır inek olduğunu bilmekte olan sen söyle: Hangisinden Brahman olmayanlar yememeli?”
Vilipti, ondan doğan kısır inek ve bizzat kısır inek— bunlardan Brahman olmayan, refah uman kimse yememelidir!
Sana selam olsun ey Narada! Kimin en korkunç kısır inek olduğunu iyi bilen sensin; onu Brahmanlara vermeyip elde tutanın yıkıma uğrayacağını bilen sensin!
Ey Brihaspati, vilipti’ye, ondan doğan kısır ineğe ve doğrudan kısır ineğe Brahman olmayanlar, refah bekliyorlarsa, el sürmemelidir.
Üç çeşit kısır inek vardır: vilipti, ondan doğan, ve bizzat kısır inek. Bunları Brahmanlara vermelidir; böylece Pragapati’den uzak kalmaz.
“Bu sizin adak payınızdır, ey Brahmanlar,” diye düşünmelidir isteyenlere verilmeyen kısır inek için.
Tanrılar, Bheda ve kısır inek hakkında ilahilerle öfke duydular, çünkü Bheda onu vermemişti; bu yüzden o helak oldu.
Bheda, Indra istediği hâlde kısır ineği vermedi; bu suçu yüzünden tanrılar onu savaşta ezdiler.
Kısır ineğin verilmemesini öğütleyen danışmanlar, o alçaklar, aptallıklarıyla Indra’nın gazabına karşı gelirler.
Sığır sahibini kandırıp “Verme!” diyenler, delilikleriyle Rudra’nın fırlattığı oka hedef olurlar.
Kısır ineği evde keserse, kurban etse de etmese de, tanrılara ve Brahmanlara karşı günah işlemiş olur ve aldatıcı olarak cennetten düşer.
Chat
Sohbet Yükleniyor...