el-Haraki ve bir topluluk şöyle demiştir: Henüz doğmamış olan çocuğun nefyedilmesi (koca tarafından kabul edilmemesi) doğumdan önce söz konusu olmaz. Bunun nefyedilmesi doğumdan sonra lian suretiyle gerçekleşir, akabinde de koca çocuğu nefyeder. Bu, Ebu Hanife ile Kufe ehli topluluğunun görüşüdür. Zira doğmamış olan yavru henüz kesin değildir, yani karında yavru diye sanılan şeyin bir şişmeden yahut başka bir şeyden kaynaklanmış olabileceği de mümkündür; o vakit bunun nefyedilmesi varlığına bağlı olarak şart koşulur, halbuki lian’ın şarta bağlı kılınması caiz değildir.
İmam Malik, İmam Şafii ve Hicaz ehlinden bir topluluk ise: Henüz doğmamış olan çocuğun nefyedilmesi (karşı çıkılması) geçerlidir, demişlerdir. Onlar bu görüşlerine dayanak olarak Hilal hadisini, onun henüz doğmamış olan yavruyu nefyetmesini gerekçe göstermişlerdir. Nitekim Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), ondan çocuğu nefyetmiş ve çocuğu annesine ilhak etmiştir. Şüphesiz bu hadisenin henüz doğmamış olan bir yavru hakkında vuku bulduğunda bir kapalılık yoktur. Bu nedenledir ki Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu kadına dikkat ediniz! Eğer gözleri sürmeli, iri kalçalı, kalın baldırlı bir çocuk dünyaya getirirse, çocuk Şerik b. Sehmâ’ya aittir.” şeklinde buyurmuştur.
İbn Abdilberr der ki: Bu görüşün sahih oluşuna delalet eden deliller çoktur. el-Muvaffak ise şöyle demiştir: Hadislerin zahirlerine uygun düşmesinden dolayı bu, doğru olan görüşü oluşturmaktadır. Bu hadise muhalif gelen görüşleri ise -nasıl olursa olsun- ileri sürmek doğru değildir.
“Çocuğun, ancak doğumdan sonra nefyedilebileceğini; çünkü o vakit doğumdan sonra lian’ın tekrar edilmesiyle nefyedilmiş olabileceğini” söyleyenlere gelince, bu hususta Ebu Hanife ve ona muvafakat edenler şöyle demişlerdir: Kadın, hamile iken onunla lian’da bulunmuş olur da sonrasında kadın bir çocuk dünyaya getirmiş olursa, o zaman erkeğe ilzam olur ve çocuğu nefyetmesi mümkün olmaz. Çünkü lian (lanetleşme) ancak karı ve koca arasında meydana gelir. Burada ise henüz hamile olduğu halde kadınla lian’da bulunmasıyla karısı bizzat olmuştur. Bunda ise -kendisinden olmadığı halde- çocuğu ilzam etmesi söz konusudur ve zina’dan türeyen çocukların intifa kapısını kapatmış oldu. Yüce Allah buna dair erkeğe bir yol kılmış olduğundan, bu yolu kapatması da caiz olmaz. Nitekim evliliğin itibar edildiği hal, kendisinde kadına zinanın izafe edildiği haldir, bu sebeple çocuğu dünyaya getirmiş olması halinde, erkek nefyetmediği sürece çocuk erkeğe ilhak olur. Öyleyse çocuğu kabullenmemeye ihtiyaç duyar. Bu durumda kadın erkeğin eşidir; dolayısıyla çocuğu nefyetmeye (kabullenmemeye) de hak sahibidir.