Hasta iken yapılan muhala sahihtir, ister koca, ister karısı isterse her ikisi hasta olsunlar, fark etmez. Çünkü bu, karşılıklı bir ivaz muamelesidir; dolayısıyla -alışveriş gibi- hastalık halinde de geçerli olur.
el-Muvaffak (İbn Kudâme) der ki: Bu konuda bir ihtilafın olduğunu bilmiyoruz. Sonra hasta bir kadın eğer -kadından düşen miras üzere- kocasıyla muhala yaparsa, (bu miktarın) altında olması durumunda bu sahih olur, ricat da yoktur. (Bu miktarın) fazlası üzere hul’ yaparsa, o zaman bu fazlalık batıl olur. Bu görüş, Sevri ve İshak’a aittir. Zira kadın, bu sefer kendisinin muktedir olmadığı şekliyle, ivazsız olarak kendi malından bir şeyin kocaya ulaştırılmış olması sebebiyle, hul’ yapmayı kasdetmiş olmakla itham altında kalmış olur. Halbuki erkek kadına varisçi durumundadır ki, o vakit bu batıl ve geçersiz sayılır, sanki kadın ona bunu vasiyet etmiş yahut ona izin vermiş gibi değerlendirilir. Mirasın miktarına gelirsek, bunda bir itham söz konusu değildir. Bu nedenle zaten kadın kocasıyla muhala yapmamış olsa, mirasına varis olurdu.
Ebu Hanife ise: Bu durumda erkek bütün ivazı alır. Kadın erkeği kısıtlayacak olursa, üçte birini alır; zira ona varis değildir. Dolayısıyla ona olan kısıtlığı sebebiyle üçte birini alması geçerlidir, tıpkı yabancı erkek gibi değerlendirilir. İmam Malik’ten de bu iki görüş gibi iki (farklı) kavil gelmiştir. Ondan nakledildiğine göre kadının hul’ konusunda (mehr-i) misli durumuna itibar edilir. İmam Şafiî ise: Kadın eğer mehr-i misil üzere muhala yapmışsa, bu caizdir. Daha fazlası üzere yapmış olursa, bu fazlalık üçte birlik paydan olur, demiştir.
Şöyle cevap verilmiştir: Bir defa kocanın mülkünden olmak üzere menfaatin çıkmış olması, mütekavim değildir. Dolayısıyla kadının hasta olması durumunda dahi bu sahih olduğuna göre, hul’ da sahih olur ve kadının erkekle yaptığı muhala’daki her şeye erkek hak sahibi olur.
Erkek ölüm hastalığında iken hul’ yapacak olursa, bunun sahihliği noktasında bir problem yoktur, ister kadının mehr-i misli miktarında olsun, bundan çok yahut azı olsun, fark etmez. Ama erkek kadına düşen mirasının mislini yahut azını vasiyet edecek olursa, bu sahih olur. Zira bunu kadına verceğine dair durumun yakınlık oluşturmasından dolayı bir töhmet söz konusu değildir. Kadına bunu vermezse eğer, zaten mirasında kadın onu almış olacaktır. Erkek üzerinde olan fazlalığı kadına vasiyet etmiş olursa, verese sahipleri bunu kadından men edebilirler. Çünkü bunun kendisine ait olmasını kasdetmiş olmasıyla töhmete maruz kalır.