Köle’ye gelince, İbn Hamid der ki: Ona bırakılan vasiyet geçerli ve sahihtir. İster kendi kölesi olsun yahut başkasının emrinde bulunan bir köle olsun, fark etmez. Bunu, İmam Malik söylemiştir. Çünkü hayatta iken onu vekil kılmak geçerlidir; dolayısıyla -hür gibi- ona vasiyet bırakmak da geçerlilik arz eder.
Ebu Hanife ise: Veresesinde rüşt çağına ermiş kimse bulunmadığı sürece kendi kölesine vasiyet bırakması sahihtir, geçerlidir, demiştir.
Ebu Yusuf, Muhammed ve İmam Şafii şöyle demişlerdir: Hiçbir durumda köleye vasiyet bırakmak sahih değildir. Çünkü nesebi bağlamında o çocuğu üzerinde bir veli sayılmaz; dolayısıyla -deli gibi- onun vasiyeti sahiplenmesi geçerli olmaz.
Bu durumda yazışmalı, müdebber ve sürekli sayılan kölede söz konusu olan ihtilaf, ebeveyni köle olan köledeki ihtilaf gibidir. Ümmü veled’e bırakılan vasiyet ise caizdir. Çünkü onun (Ümmü veled) annesi, malın aslından olmak üzere sirayet eden vasiyetin icrasında hür bir kimliğe sahiptir.