Kira tamamlanır ve bir süre üzere söz konusu olunca, kiracı bu vesileyle (malum) süreye değin üzerinde akdedilen faydalara malik olur. Faydalar ise onun mülkü üzere ortaya çıkıp meydana gelir. Bunu, İmam Şafii söylemiştir. Çünkü mülk (mal sahibi olmak), özel bir tasarrufu elde etme hükmünden ibarettir. Sabit olacağı üzere bu mallara malik olan şahıs, ayni mallarda tasarruf ettiği gibi ileriye dönük olan menfaatler noktasında da tasarruf yetkisine sahiptir. Bu menfaatleri ücretlendirecek (kiraya verecek) olursa, o takdirde kiracı olan kişi bu menfaatler bağlamında tasarrufu olan malik konumuna geçer. O, tıpkı kiraya verenin buna malik olduğu gibi kabul edilir. Bu da gösteriyor ki söz konusu olan bu menfaatler, malikin ayni malı iken sonrasında kiracıya intikal etmiş oluyorlar.
Ebu Hanife şöyle der: Bu menfaatler kiraya verenin mülkünde ortaya çıkarlar; dolayısıyla akitle de bunlara kiracı malik olamaz. Çünkü bunlar, henüz ortada bulunmamaktadırlar. Onların: “Bunlar henüz ortada bulunmamaktadırlar.” sözlerine şöyle cevap verilmiştir: Bir defa bu menfaatler varmış gibi takdir edilir. Akde mevzu bahis olarak öne sürülürler. Nitekim akit ancak mal mevcut olduğunda icra edilir.