Ortaklardan birisi, ne zamanki payı mâlum olan dirhemlerden ad eder yahut payının yanında dirhemler koyacak olursa, mesela kendisi için bir bölümü ve on dirhemi de ortak edecek olursa, bu şekildeki şirket bâtıl ve geçersiz olur.
İbn Münzir der ki: Kendilerinden ilim bellediğim her bir ilim adamı, kendisi için mâlum dirhemlerin kalmasını şart koşan kişinin mudârebesinin bâtıl olacağında icmâ etmişlerdir. Bu, şu iki manadan dolayı sâhih olmaz:
Mâlum olan dirhemleri şart koşması hâlinde başkasının kâr elde etmemesi ihtimali doğar. O zaman tüm kârı o elde etmiş olur. Muhtemeldir ki bu kâra sahip olmaksızın sermayeden bir bölüm de alır.
İşçinin payının mâlum miktar olması mümkün olmadığından dolayı, mâlum bölümler şeklinde olması söz konusu olur. Bu durumda cüzler/bölümler bilinmediğinde (mâlum olmadığında) fâsit olacaktır. Tıpkı mâlum olduğuna dair şart koşulan şeylerde miktarının bilinmemesi gibi sayılır. Bir de âmil ne zamanki kendisi için mâlum dirhemlerin verilmesini şart koşarsa, belki kârın talebinde gevşek davranabilir.