Hanbelî mezhebine göre hangi tür köpek olursa olsun, satışı batıldır. Bu görüş el-Hasen, Rabia, Hammad, Evzai, İmam Şafii ve Davud ez-Zahiri’ye aittir. Dayanak, Ebu Mesud el-Ensari’nin rivayet ettiği ve Buhari ile Müslim’in ittifak ettiği şu hadistir: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) köpeğin satışından elde edilen bedeli, zinayla kazanılan para ve kahinin bahşişi gibi kazançları men etmiştir.”
Ayrıca, Ebu Cuheyfe’nin Buhari’deki rivayeti şöyledir: “Hz. Peygamber, kanın ve köpeğin satışından elde edilen bedeli yasaklamıştır.” Müslim’de Rafi b. Hadic’ten gelen rivayet ise şöyledir: “Köpeğin satışından elde edilen kazanç, zinayla kazanılan para ve hacamat (kan aldırma) sebebiyle alınan ücret pisliktir.”
İbn Abbas’tan gelen bir rivayete göre: “Hz. Peygamber köpeğin parasını men etti ve şöyle buyurdu: ‘Eğer satıcı köpeğin parasını istemeye gelirse, eline toprak doldur.’” Bu da köpeğin, domuz gibi ayni olarak necis kabul edilmesinden kaynaklanır.
Ancak av köpeğiyle ilgili olarak Cabir b. Abdullah, Ata ve Nehaî bir istisna tanımışlardır. Ebu Hanife, tüm köpeklerin satışını caiz görmüştür. Ondan gelen diğer bir görüşe göre ise sadece saldırgan (akılr) köpeğin satışı caiz değildir. İmam Malik’in ashabı ise bu konuda ihtilaf etmiş; bazıları tamamen caiz görmezken, bazıları sadece eğitilmiş (avını tutan) köpeğin satışına cevaz verir ama mekruh sayar.
Bu görüşü destekleyen Cabir’den şu rivayet gelmiştir: “Hz. Peygamber, eğitilmiş köpek dışında diğer köpeklerin satışından elde edilen bedeli yasakladı.” Bu tür köpeklerle fayda sağlandığından, eşek gibi menkul mal hükmünde kabul edilerek vasiyete konu edilebilir, dolayısıyla satışı geçerli olur.
Bazıları bu hadisin zayıf olduğunu belirtmiş, diğer köpek türlerinin satışını mubah görenlere karşı bir delil teşkil etmediğini savunmuştur. Ancak barındırılması mübah olan köpeğin vasiyetle bırakılması sahihtir. Bu durumda köpek, el ile menkul sayılır. Aynı şekilde hediye edilmesi de caizdir. el-Kadı ise, hediyenin temlik (mülkiyet aktarma) sayıldığını ve alışverişe benzediğini, dolayısıyla caiz olmadığını söylemiştir. Ancak birinci görüş daha doğru bulunmuştur. Bu nedenle hediye, alışverişten farklı bir hükümdedir. Şafii mezhebi ashabından da bu konuda iki farklı görüş rivayet edilmiştir.