Köleler iki kısma ayrılır:
Hacr (kısıtlı) altında olan köle: Efendisinin izni olmadan borç alması hâlinde, iki görüş vardır. Birine göre bu borç kölenin boynuna bağlanır. Cinayet sebebiyle ödenen diyet gibi kabul edilir. Diğer görüşe göre ise bu borç kölenin zimmetine geçer. Hürleştirildiğinde veya kendisine kolaylık tanındığında ona tabi olur. Bu Şafii mezhebinin görüşüdür.
Tasarrufa izin verilen köle: Bu köle efendisinin zimmetine bağlıdır. Borçlanamaz. Ancak ticaret yapmaya izni varsa ve bu yolla insanları kandırırsa, tazminatla sorumlu tutulur. Bu, sanki ona borç verilmesine izin verilmiş gibi olur.
İmam Malik ve İmam Şafii’ye göre kölenin elinde mal varsa bu borç ondan ödenir. Eğer yoksa borç zimmetine yazılır ve hür kaldığında tahsil edilir. Bu, izinsiz borçlanmaya benzer.
Ebu Hanife ise, alacaklılar kölenin satılmasını isterse satılacağını söyler. Bu, borcun kölenin boynunda olduğunu kabul eden bir görüştür. Tıpkı rehin gibi, bu durumda köle satılır.