Eğer imkân varsa zekatı ayırmak müstehap sayılmaktadır; çünkü bu şekilde ihtilaftan çıkılmış olur. Bu durumda, her sınıftan olmak üzere imkânı ölçüsünde zekat genelleştirilir.
Zekatı ayırma işinde bulunacak olan kişi zekat memuru olursa, önce zekat memuruna vermekle başlar; çünkü o karşılıklı bir ivaz şeklinde bunu aldığından, onun bunu almadaki hakkı daha evladır. Sonra peşine önemli olanları ve daha önemli olanları… şeklinde dağıtır. Önemliden kasıt ise daha fazla ihtiyacı olanlardır. Eğer her sınıf ihtiyaç noktasında eşit olurlarsa, o takdirde her sınıf içindeki en muhtaç kimselere vermekle başlar. Yeterlilik hususunda eksik kalacak bir durum baş gösterirse, o zaman uygun görüldüğü hal üzere bunu dağıtır. İhtiyaçlarından fazlası artacak olursa, o fazla gelen kısmını ona en yakın olan beldelere nakleder.
Zekatı ayırma işinde bulunacak olan kişi malın sahibi olursa, önce onu kendi ehlinden olan yakınlardan dağıtmaya başlaması müstehaptır, sonra peşine önemli olanları ve daha önemli olanları… şeklinde dağıtır. Buradaki muhtaç ise ihtiyacı daha fazla olan ve nesepçe kendisine en yakın olandır ve onlara imkân ölçüsünde verir.