Yolcu ise zekatın verileceği sekizinci sınıfı oluşturmaktadır. Yolcunun zekattan hak alacağı ve bu payının da devam edeceği hususunda bir ihtilaf yoktur. Buna dair açıklamalar geçmişti.
“İbn Sebil (yolcu/yolda kalmış)” kimse, memleketindeki durumu iyi olduğu halde (başka yerde bulunması hasebiyle) memleketine dönecek malı olmayan misafire denir. Herkes ona kendisini memleketine ulaştıracak kadar bir şeyler verir. Onun için kendisine zekattan verilir, halbuki o kendi beldesinde zengindir; ama memleketine ulaşmaktan aciz olduğu için ve (kendisine) de faydası dokunmadığı için sanki malı olmayan kimse gibi addedilir. Dolayısıyla memleketine ulaştıracak kadar kendisine verilir ve bunun ölçüsü de sadece oraya ulaştıracak ihtiyacını karşılayacak kadardır. Memleketine ulaştıktan sonra o paradan bir şey artacak olursa, onu geri gönderir; çünkü aldığı parayı ancak ihtiyacı kadar almıştır. Öyleyse zenginliği yerine gelmiş olacağından o fazlalığı iade eder; tıpkı savaşa gitmek için kişiye para verildiği halde, savaşmaması gibidir. Eğer bu yolcu fakir ise ya da seferi sebebiyle fakir düşmüş olursa, bu fakirliğini gidermek için söz konusu olan fazlalığı alabilir; çünkü her ne kadar yolcu olması hasebiyle hak ettiği para geçmiş de olsa, başka bir yönüyle bu paraya hak sahibi olacak bir duruma düşmüş gibi addedilir.