Her kim cemaatle namaz kılarken safın arkasında tek başına tam bir rekat kılacak olursa, bu namazı sahih olmaz. Bu, Nehai, el-Hakem, el-Hasen b. Salih, İshak ve İbn Munzir’in görüşüdür. Çünkü bu noktada Vabısa b. Mabed’in naklettiğine göre; Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), tek başına safın dışında namaz kıldığını görmüş ve ona bu namazını iade etmesini emretmiştir. İmam Ahmed, “Vabısa hadisi hasendir” demiştir. Ali b. Şeyban hadisinde ise şöyle der: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), safın arkasında tek duran bir adamı gördü. O adam dönüp gideceği zaman Allah’ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) onun başına dikilerek: ‘Namazına yönel. Çünkü safın arkasında tek duranın namazı yoktur.’ buyurdu.”
Bunu İmam Malik, Evzai, İmam Şafii ve Rey ashabı ise caiz görmüşlerdir. Çünkü Ebu Bekre, saf dışında rüku ettiği halde Allah’ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem) kendisine namazı iade etmesini emretmemiştir.
Allah’ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem)’in onu men ettiği, bunun yanında da: “İade etme” demiş olacağı şeklinde cevap verilmiştir. Zira men etmek, amelin fasit (geçersiz) olmasını ortaya koyar. Bunun yanında haram olduğunu bilmemesinden dolayı da kişi, o ameli hakkında mazur sayılır. Nitekim bilmemenin, af edileceğine dair bir etkisi söz konusudur.