İctihad ve araştırmada bulunan kişi, bu ictihadına göre bir yere yönelmiş bir şekilde namazını kılar, ardından da Kabe’den başka bir yöne doğru kılmış olduğunu anlarsa, baştan o namazı iade etmesi gerekli değildir. Aynı şekilde onu taklit etmiş olan bir mukallid de böyledir. Bunu, İmam Malik, Ebu Hanife ve iki görüşünden birisine göre İmam Şafii söylemiştir. Bu noktada Amir b. Rabia’nın yaptığı rivayete göre o, şöyle demiştir: “Karanlık bir gecede Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile beraber yolculuk yapmıştık. Kıblenin hangi yönde olduğunu bilmiyorduk. Derken bizden herkes kendi görüş ve pozisyonuna göre namazını kıldı. Sabah olunca bunu Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’e sorduk ve bunun üzerine: ‘Nereye dönerseniz Allah’ın vechi oradadır.’ (Bakara Suresi: 115) ayeti nazil oldu.” Çünkü ona emredileni yerine getirmişti ve artık bu uhdesinden çıkmıştı. Bir de bu, yerine getirmekten aciz olunan bir (namazın) şartını içermekteydi ve bu yönüyle de yerine getirmekten aciz olunan ve sakıt olan diğer şartlarda olduğu gibi bir durumdan daha aşikâr bir hal olmaktadır.
İmam Şafii’nin diğer görüşü ise; bu durumdaki bir namazın iade edilmesi yönündedir. Çünkü namazın şartlarından olan bir şartı hakkında hata işlenmiştir; dolayısıyla da —namazı vaktinde kılmadığını anlayan kimse örneğinde olduğu gibi— iade edilmesi gerekmektedir. “Vakitten önce namaz kılmış olan bir kimsenin, tekrar namazı iade etmesi emrolunmamıştır.” diyen kimseye, bu durumda istenileni yerine getirmemiş olur, şeklinde cevap verilmiştir. Şüphesiz burada namazı iade etmekle emrolunmuştur, özellikle bu namazı kılması istenmiştir.
Namazda olduğu halde kesin olarak hata yaptığını anlayacak olursa, Kabe istikametine doğru yönelir ve o namazına devam eder. Çünkü namazında geçen (rekatlar vb.) geçerli olmuştur ve tıpkı hata yapmamış gibi, üzerine kıldığı namaza devam etmesi de caizdir.