Sadece mestlerin üzerine ya da onların yerine geçebilecek durumda olan, farz yeri örtecek, üzerinde yürümeye elverişli bulunan ve bizzat kendisiyle sabit bulunan şeylerin üzerine meshedilebilir.
Topukları örtmesi şartıyla, dar ya da çekili olması hasebiyle bacağı örtmeyecek kadar kısa ama farz olan (ayak) yerlerini de örtmesi durumunda olan mestler üzerine meshetmek caizdir. Bunu, İmam Şâfiî ve Ebû Sevr söylemiştir. Şayet topukları açacak kadar kesilmiş (ya da kısa) olursa, o zaman üzerine meshedilmesi caiz olmaz. İmam Mâlik’ten sahih olarak gelen görüşü de budur. Çünkü farz olan yeri kapatmamıştır.
Deriden yapılmış olsun, başkasıyla olsun, üzerinde sürekli yürümesine imkân verecek olan tüm mestlerin üzerine meshetmek caizdir.