(Ayağa giyilen) mestler üzerine meshetmek, ilim adamlarının çoğunluğuna göre caizdir. İbn Münzir ve İbnü’l-Mubârek şöyle demişlerdir: “Mestler üzerine meshetmenin caiz olduğu hususunda herhangi bir ihtilaf yoktur.” Hasan’dan rivayetle, “Yetmiş tane sahabe bana mestler üzerine meshedilebileceğini aktarmışlardır.” denilmiştir.
Birçok hadiste sabit olduğu üzere, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) mestlerin üzerine meshetmiştir. Cerîr b. Abdullah’tan nakledildiğine göre, kendisi küçük abdestini bozduktan sonra abdest almış ve mestlerine meshetmiştir. Kendisine: “Sen böyle mi yapıyorsun?” denilince: “Evet. Ben Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem)’i gördüm, küçük abdestini bozduktan sonra abdest alıp mestlerinin üzerine meshetti.” cevabını vermiştir.
Ravi şöyle demiştir: Abdullah’ın arkadaşları bu hadis hakkında biraz hayret etmişlerdi; çünkü Cerîr’in Müslüman oluşu, Mâide Suresi’nin inmesinden sonradır. Buhârî ve Müslim bu hadiste ittifak etmiştir. Hadisin lafzı Müslim’e aittir.
Bir diğer rivayette şöyle denmiştir: “Ancak bu (Allah’ın Resulünün meshetmesi), Mâide Suresi’nin inmesinden önce idi (galiba)?” deyince Cerîr: “Ben Mâide Suresi indikten sonra Müslüman oldum.” cevabını vermiştir.
İmam Ahmed’den nakledildiğine göre şöyle demiştir: “(Mestleri) meshetmek, yıkamaktan daha faziletlidir. Çünkü Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) ve ashabı hep en faziletli olanı isterlerdi.” Bu görüş, İmam Şafiî ve İshâk’ın da mezhebini oluşturur.
İmam Ahmed’den gelen bir diğer rivayette şöyle denmiştir: “Meshetmek de, yıkamak da caizdir.” Bu, İbn Münzir’in de görüşüdür. Bazılarına göre ise yıkamak daha faziletlidir; çünkü yıkamak Allah’ın kitabında farz kılınmışken, meshetmek ruhsattır.
Meshetmenin cevazı yalnızca küçük hades (abdestsizlik) için geçerlidir. Cünüplükten dolayı ya da vacip veya müstehap bir gusül için meshetmek caiz değildir. İbn Kudâme şöyle der: “Bu konuda ihtilaf edeni bilmiyoruz.”
Buna Safvân hadisi de delalet eder: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) yolculuk yaptığımızda üç gün üç gece boyunca —cünüplük hariç— küçük veya büyük abdest bozduğumuzda ve uykudan dolayı mestlerimizi çıkarmamamızı emretmişti.”