Bir kaynak suyu, bir oyuk ya da tekne üzerinden geçirilirse mikve geçersiz olur.
Ama eğer kaynak suyu bir kenarın üzerinden akıtılırsa — miktarı ne olursa olsun — bu geçerlidir. Çünkü kaynak suyu, en az bir miktar da olsa temizleyici özelliğe sahiptir.
Eğer kaynak suyu bir havuz üzerinden geçirilmiş ve akışı kesilmişse, artık o su mikve hükmünde sayılır.
Akış yeniden sağlanırsa, bu su cüzamlılar, meni hastaları veya günah sunusunun suyunu hazırlamak için geçersiz olur. Ancak ilk suyun tamamen aktığı kesinleşene kadar geçerliliği geri gelmez.
Eğer kaynak suyu kapların ya da bir bankın üzerinden geçirilmişse, Rabbi Yehuda şöyle der: Bu durumda kaynak suyu hâlâ olduğu gibi sayılır, yani geçerlidir.
Rabbi Yosi ise, bu artık mikve hükmündedir der; ancak bankanın üzerinden doğrudan arınma yapılmaz.
Bir kaynak suyu hortum gibi çekilerek yönlendirilmişse ve üzerine daha fazla su eklenip akışı sağlanmışsa, bu durumda kaynak suyu hâlâ geçerliliğini korur.
Eğer durgun haldeyken üzerine su eklenmiş ve yeniden akıtılmışsa, o zaman mikve gibi sayılır ve necis suyu dökerek temizleme için uygundur, ama çok az miktarla arınmak için değil.
Tüm denizler mikve hükmündedir.
Çünkü “Ve su birikintilerine deniz adını verdi” ifadesi buna delildir; bu Rabbi Meir’in görüşüdür.
Rabbi Yehuda şöyle der: Bu sadece büyük deniz için geçerlidir. “Denizler” ifadesi ise içinde birçok farklı türde deniz bulunduğu içindir.
Rabbi Yosi şöyle der: Tüm denizler akan su hâlinde temizleyici sayılır; ama cüzamlılar, meni hastaları ve günah sunusu için kullanılmazlar.
Akan sular kaynak gibidir; damlayan sular ise mikve gibidir.
Rabbi Tsadok, akan sular damlayanlara oranla daha çoksa geçerli olduklarına tanıklık etmiştir.
Damlayan sular, bir destekle (örneğin bir sopa, bir kamış hatta necis kişiler eliyle bile) akıtılırsa — kişi içine girip arınabilir; bu, Rabbi Yehuda’nın görüşüdür.
Rabbi Yosi ise şöyle der: Necaset alabilecek herhangi bir şeyle su yönlendiriliyorsa, o akış geçerli sayılmaz.
Kırk se’ah miktarında olan ve yerinden kopup düşen bir dalga, bir kişinin ya da kapların üzerine düşerse, bu arınma geçerlidir ve hepsi temiz sayılır.
Herhangi bir yerde kırk se’ah miktarı su varsa, orada kişi arınabilir ve başkasını da arındırabilir.
Kişi derin yarıklarda, sivri taşlar arasında ya da bir yaban eşeğinin ayak izinin çukurlaşmış yerinde bile arınabilir.
Beit Şammai şöyle der: Acı hardal otunun köklerinin bıraktığı çukurda bile arınma yapılabilir.
Beit Hillel ise buna karşı çıkar ve arınmanın yapılamayacağını söyler.
Ama ikisi de şu konuda hemfikirdir: Eğer biri o çukuru bir kap gibi çevreleyip suyu içinde tutar ve sonra oraya eşyalarını koyup arındırırsa, bu geçerlidir.
Ancak bu çukurun kendisi arındırma için hazırlanmış bir mikve sayılmaz; o çukura konulan eşyalar da arınmış sayılmaz.