İki ekmek ayrı ayrı yoğrulur ve ayrı ayrı pişirilirdi. Yüz ekmekleri (leḥem ha-panim) ise teker teker yoğrulur ama ikişer ikişer pişirilirdi. Onlar kalıpta yapılırdı. Fırına konulduklarında da kalıba yerleştirilirdi, bozulmasınlar diye.
Hem iki ekmek hem de yüz ekmeği dışarıda yoğrulup şekil verilir, içeride pişirilirdi ve Şabat’ı geçersiz kılmazlardı. Rabbi Yehuda şöyle derdi: Bütün işlemleri içeride yapılır. Rabbi Şimon derdi ki: Her zaman şunu söyle: İki ekmek de yüz ekmeği de hem avluda hem de Bet Pagiy’de (bir bölge) geçerlidir.
Başkohen’in iki ekmeği (ḥavitin), içeride yoğrulur, şekillendirilir ve pişirilirdi, ve Şabat’ı geçersiz kılardı. Öğütülmeleri ve elenmeleri ise Şabat’ı geçersiz kılmazdı. Rabbi Akiva bir kural söyledi: Şayet bir iş Şabat’tan önce yapılabiliyorsa, Şabat’ı geçersiz kılmaz; ancak Şabat’tan önce yapılamıyorsa, Şabat’ı geçersiz kılar.
Bütün tahıl sunuları içeride özel kaplarla işlenirdi, dışarıda değil. İki ekmeğin boyu yedi, eni dört, köşeleri dört parmak kalınlığındaydı. Yüz ekmeğinin boyu on, eni beş, köşeleri yedi parmaktı. Rabbi Yehuda, karıştırmamak için şöyle derdi: Zayin-Dalet-Dalet; Yod-He-Zayin. Ben Zoma şöyle derdi: “Ve her daim önümde yüz ekmeği koy” ayetinden, ekmeğin gerçekten bir yüzü olmalı sonucu çıkar.
Masa on bir uzunlukta, beş genişlikteydi. Yüz ekmeği de on bir uzunlukta, beş genişlikteydi. Ekmeğin uzunluğu masanın genişliği boyunca yerleştirilirdi, her iki yandan da iki buçuk tefah kıvrılırdı, böylece ekmeğin uzunluğu masanın tüm genişliğini kaplardı. Bu Rabbi Yehuda’nın görüşüdür. Rabbi Meir şöyle derdi: Masa on iki uzunlukta, altı genişlikteydi. Yüz ekmeği on uzunlukta, beş genişlikteydi. Ekmeğin uzunluğu masanın genişliği boyunca konur, iki yandan ikişer tefah katlanır ve ortada iki tefah boşluk bırakılırdı, rüzgâr aralarından geçebilsin diye. Abba Shaul şöyle derdi: Orada yüz ekmeğine ait iki buhur kabı konurdu. Ona şöyle denildi: Zaten denmişti: “Ve saf buhuru dizinin üzerine koy.” O da şöyle yanıtladı: Zaten şöyle de denmişti: “Ve onun üzerine Menashe kabilesi konurdu.”
Orada dört altın ayak vardı, üstleri çatallıydı; bu ayaklar desteği sağlardı. İkisi bir dizi için, ikisi öbür dizi için. Yirmi sekiz kamış vardı, yarım kamış boyunda, içi boştu. On dört bir dizi için, on dört öbürü için. Bu kamışları yerleştirmek ya da çıkarmak Şabat’ı geçersiz kılmazdı. Bunun yerine, Şabat’tan önce içeri girilir, kamışlar çekilir ve masaya yerleştirilirdi. Mabetteki bütün eşyalar evin uzunluğuna göre düzenlenirdi.
Tapınağın giriş kısmında, içeride iki masa vardı: biri mermer, biri altın. Yüz ekmeği içeri girerken mermer masaya konurdu, çıkarken altın masaya konurdu, çünkü kutsallıkta yükselme vardır, düşme olmaz. İçeride bir altın masa daha vardı, yüz ekmeği daima onun üzerinde olurdu. Dört kohen içeri girerdi; ikisinin ellerinde iki sıra, diğer ikisinin ellerinde iki buhur kabı olurdu. Onların önünde dört kişi daha olurdu; ikisi sıraları, ikisi buhur kaplarını almak için. İçeri girenler kuzeyde durur, yüzleri güneye bakardı. Dışarı çıkanlar güneyde durur, yüzleri kuzeye bakardı. Biri çeker, diğeri koyar; elleri birbirine denk olacak şekilde, çünkü şöyle denir: “Daima önümde olsun.” Rabbi Yose şöyle derdi: Hatta biri çekerken diğeri koyarsa bile, bu da daima olma şartını yerine getirir. Dışarı çıkarılır ve tapınağın girişindeki altın masaya konurdu. Buhurlar yakılır, sonra ekmekler kohenlere dağıtılırdı. Eğer Yom Kipur Şabat’a denk gelirse, ekmekler akşam dağıtılırdı. Eğer Yom Kipur Şabat’tan önceki güne denk gelirse, Yom Kipur kurbanı da akşam yenirdi. Babildekiler onu çiğ olarak yerdi, çünkü mideleri güçlüydü.
Eğer ekmekler Şabat günü dizilir, buhur kapları ise ertesi gün yerleştirilir ve buhurlar Şabat günü yakılırsa, geçersizdir; pişmiş, artmış veya kirli sayılmaz. Eğer ekmekler ve buhur kapları Şabat günü dizilir ama buhurlar ertesi gün yakılırsa, geçersizdir. Eğer her şey ertesi gün yapılır ama buhurlar Şabat günü yakılırsa, yine geçersizdir. Ne yapılmalı? Gelecek Şabat’a kadar bırakılır. Hatta günlerce masada kalmış olsa bile bu sorun değildir.
İki ekmek iki kişiden az, üç kişiden fazla kişiye dağıtılmazdı. Nasıl? Yom Tov’dan önce pişirilir, Yom Tov günü yenirse iki kişi yer. Eğer Yom Tov Şabat’tan sonraysa, üç kişi yer. Yüz ekmeği dokuzdan az, on birden fazla kişiye verilmezdi. Nasıl? Şabat’tan önce pişirilir, Şabat günü yenirse dokuz kişi yer. Eğer Yom Tov Şabat’tan bir önceki güne denk gelirse, on kişi yer. Roş Haşanah’ın iki günü de denk gelirse, on bir kişi yer. Ne Şabat ne Yom Tov geçersiz kılınmaz. Rabban Şimon ben Gamliel, Rabbi Şimon ben HaSgan adına şöyle der: Yom Tov’u geçersiz kılar, ancak oruç gününü geçersiz kılmaz.