Bir şehir halkı şehir meydanını satarsa, onun bedeliyle bir sinagog satın alabilirler. Eğer sinagogu satarlarsa, onun bedeliyle bir Tevah (Tevrat sandığı) alabilirler. Tevah’ı satarlarsa, onun bedeliyle örtüler alabilirler. Örtüleri satarlarsa, onun bedeliyle yazmalar (kitaplar) alabilirler. Kitapları satarlarsa, onun bedeliyle bir Tora (Sefer Tora) alabilirler. Ancak, eğer bir Tora’yı satarlarsa, onun bedeliyle kitap alınamaz; kitap satılırsa örtü alınamaz; örtü satılırsa Tevah alınamaz; Tevah satılırsa sinagog alınamaz; sinagog satılırsa meydan geri alınamaz. Aynı kural, bu malların satılması sonucu elde edilen artık değer (kâr) için de geçerlidir. Kamusal bir mülkü özel bir kişiye satmak yasaktır, çünkü bu onun kutsiyetini düşürür; bu, Rabbi Yehuda’nın görüşüdür. Ona şöyle denildi: Eğer öyleyse, büyük bir şehirden küçük bir şehre bile satılamaz.
Bir sinagog ancak şu şartla satılabilir: İstenirse tekrar geri alınabilecek şekilde. Bu, Rabbi Meir’in görüşüdür. Bilgeler ise, dört istisna dışında kalıcı olarak satılabileceğini söyler: hamam, tabakhanecilik, mikve ve tuvalet gibi aşağılık amaçlar için kullanılamaz. Rabbi Yehuda şöyle der: Bir sinagog bir avlu olarak satılabilir; bundan sonrası alıcının tercihine kalmıştır, istediğini yapar.
Rabbi Yehuda ayrıca şöyle demiştir: Yıkılmış bir sinagogta ağıt yakılamaz, ipler serilmez, tuzaklar kurulmaz, çatısına meyve yayılmaz ve orası kısayol olarak kullanılmaz. Zira şöyle denilmiştir: “Mabetlerinizi yıkacağım” (Levililer 26); bu, onların yıkık hâlde bile kutsal kaldığını gösterir. Eğer orada yabani otlar biterse, bu otlar yolunur şekilde alınmaz; çünkü kalbi hüzünlendirmek amaçlanır.
Eğer Adar ayının başı Şabat gününe denk gelirse, Şekalim parşası (Çıkış 30) okunur. Eğer hafta içine denk gelirse, bir önceki Şabat’a alınır ve bir sonraki Şabat’ta durdurulur. İkinci haftada “Zakhor” (Tesniye 25) okunur. Üçüncü haftada “Kırmızı İnek” (Çölde Sayım 19:2) okunur. Dördüncü haftada “Bu ay sizin için” (Çıkış 12) okunur. Beşinci haftada ise olağan düzene geri dönülür. Tüm bu özel haftalarda, Roş Hodeş (Yeni Ay), Hanuka, Purim, oruç günleri, maamadot (nöbet grupları) ve Yom Kippur gibi günler için normal düzen kesintiye uğratılır.
Pesah bayramında, Koheinler Yasası’ndaki (Levililer 22) bayramlarla ilgili parça okunur. Şavuot’ta, “Yedi hafta say” (Tesniye 16) bölümü okunur. Roş Haşanah’ta, “Yedinci ayın birinci günü” (Levililer 23) bölümü okunur. Yom Kippur’da “Aharay Mot” (Levililer 16) bölümü okunur. Sukot’un ilk gününde, yine Koheinler Yasası’ndaki (Levililer 23) bayramlarla ilgili parça okunur. Diğer günlerde ise her gün için belirlenen bayram kurbanları (Çölde Sayım 29) bölümleri okunur.
Hanuka’da, “Nasi’im” (Çölde Sayım 7) bölümü okunur. Purim’de, “Amalek geldi” (Çıkış 17) bölümü okunur. Roş Hodeş’te, “Ve aylarınızın başında” (Çölde Sayım 28) bölümü okunur. Maamadot’ta, Yaratılış bölümü (Tekvin 1) okunur. Oruç günlerinde ise, “Bereketler ve lanetler” (Levililer 26) bölümü okunur. Lanetler söz konusu olduğunda, kesintisiz şekilde tek kişi tarafından okunur. Pazartesi, perşembe ve Şabat öğleden sonraları olağan düzenle okunur ama bu okumalar haftalık sayımda hesaba katılmaz. Çünkü şöyle denilmiştir: “Ve Musa, Rab’bin bayramlarını İsrail halkına bildirdi” (Levililer 23) – bu, her bayramın kendi zamanında okunması gerektiğini öğretir.