Başrahip okumaya gelir. Eğer dıştan yapılmış keten giysiyle (büts) okumak isterse öyle okur, istemezse kendi beyaz keten giysisiyle (iztelit lavan) okur. Sinagogun hahamı Tevrat kitabını alır, sinagog başkanına verir; başkan, yardımcısına; yardımcısı başrahibe verir. Başrahip ayağa kalkar, alır, durarak okur. Ölümden sonra okur, ancak sadece on kez okur. Tevrat kitabını rulo yapıp kucağına koyar ve şöyle der: “Okuduklarımdan fazlası burada yazılıdır.” On kere beşinci kitaptan (Pekudim) sözlü olarak okur ve ardından sekiz kutsama okur; Torah için, ibadet için, teşekkür için, günahların affı için, mabed için, İsrail halkı için, Kudüs için, rahipler için ve diğer dualar için.
Başrahip okurken onu gören, yakılan öküzü ve keçiyi görmez. Öküzü ve yakılan keçiyi gören ise başrahibin okumasını görmez. Bunun sebebi yetkisiz olması değil, ikisi arasında mesafe bulunması ve her ikisinin işi eşit bir şekilde yürütülmesidir.
Eğer büts giysisiyle okursa, ellerini ve ayaklarını kutsar; soyunur, suya dalar, çıkar ve kurulanır. Ona altın giysiler verilir, giyinir, ellerini ve ayaklarını kutsar ve çıkar. Sonra o, ayı, halkın keçisini ve Rabbi Eliyazar’ın dediği üzere yedi yaşında yedi kuzu sunar. Rabbi Akiva der ki, sabahın daimi kurbanı ile birlikte, günün tam ortasında yakılan öküz ve keçi de sunulurdu.
Ellerini ve ayaklarını kutsar, soyunur, suya dalar, çıkar ve kurulanır. Beyaz giysiler giydirilir, elleri ve ayakları kutsanır. Sonra kapı ve kürek çıkarılır; elleri ve ayakları kutsanır, soyunur, suya dalar, çıkar ve kurulanır. Altın giysiler giydirilir, elleri ve ayakları kutsanır ve kutsal alana girmeye hazırlanır. Aralarda (öğle ve akşam arası) tütsü yakar, mumları yakar, elleri ve ayakları kutsanır, soyunur ve kendi giysilerini giyer. Yanında eve kadar eşlik edilir. İyi bir gününde kutsal mekandan sağ salim çıkardı.
Başrahip sekiz aygıt kullanır. Hediot dört aygıt kullanır; gömlek, pantolon, sarık ve kuşak. Başrahip bunlara üzerine göğüs levhası (heshen), önlük (ephod), cübbe (me’il) ve taç (tzitz) ekler. Bunlarla Urim ve Tumim’e danışılır. Sadece kral, mahkeme ve halkın ihtiyacı olanlara danışılır.