Beş tür tahıl hallaya tabiidir: buğday, arpa, kusmin (bir tür buğday), yulaf ve çavdar. Bunlar hallaya tabidir ve birbirleriyle birleştirilebilirler. Ayrıca Pesah’tan önce yeni mahsulden yemek yasaktır ve Omer’den önce biçmek de yasaktır. Eğer Omer’den önce kök saldılarsa, Omer onları serbest kılar. Aksi takdirde, gelecek Omer’e kadar yasaktırlar.
Pesah’ta bu tahıllardan yapılan bir matzadan bir zeytin miktarı yiyen kişi yükümlülüğünü yerine getirmiş olur. Bir zeytin miktarı hamurdan yerse, kefaretle yükümlüdür. Bunlardan biri diğer türlerle karışırsa, Pesah’ta bunları yemek yasaktır. Ekmek veya tahıldan uzak durmaya yemin eden kişi, bunlardan yemesi yasaktır. Rabbi Meir böyle der. Bilginler der ki: Sadece doğrudan bu türler yasaktır. Ayrıca hallaya ve ondalıklara da tabidirler.
Bunlar hallaya tabidir ama ondalıklardan muaftır: leket (toplama), şikha (unutulan demet), peah (tarlanın ucu), hefker (sahipsiz bırakılan), teruması alınmış birinci ondalık, fidyesi ödenmiş ikinci ondalık ve mukaddes şeyler, Omer’in artığı ve üçte bir gelişimini tamamlamamış ürünler. Rabbi Eliezer, üçte birini tamamlamamış ürünlerin hallaya tabi olmadığını söyler.
Bunlar ise ondalığa tabidir ama hallaya tabi değildir: pirinç, darı, haşhaş, susam ve baklagiller. Ayrıca beşte iki seah’tan az olan tahıllar. Sufganiyot (yağda kızartılan hamurlar), dubshanin (ballı çörekler), iskritin, ha-mashret hallası ve karmakarışık hamur halladan muaftır.
Hamurun başı ve sonu kızartılmışsa, halladan muaftır. Başı hamur ama sonu kızartılmışsa ya da tersi durumlarda hallaya tabidir. Kenubbakot da hallaya tabidir.
Meisa (bir tür haşlanmış hamur): Beit Şammai muaftır, Beit Hillel yükümlüdür. Halita (kaynar suda haşlanmış hamur): Beit Şammai yükümlü, Beit Hillel muaftır. Şükran ekmekleri ve nezirin kurbanları: Kendi için yapılmışsa muaf, satmak içinse yükümlüdür.
Fırıncı başkaları için maya yaptıysa, hallaya tabidir. Kadınlar fırıncıya mayalık verirse, her birinin ölçüsü yeterli değilse hallaya tabi değildir.
Köpekler için yapılan hamur, eğer çobanlar ondan yiyorsa, hallaya tabidir, onunla eruv ve shituf yapılabilir, ona bereket duası okunabilir, Pesah’ta ondan matza yükümlülüğü yerine getirilir. Ama çobanlar ondan yemezse, hallaya tabi değildir ve yukarıda sayılan tüm kullanımlar geçersizdir. Her hâlükârda, yiyecek necaseti taşır.
Halla ve teruma: Bunlardan yemek ölümle cezalandırılır ve beşte bir iade gerekir. Yabancıya haramdırlar, kohen malı sayılırlar, 1/100 oranıyla geçersiz olurlar, ellerin yıkanmasını ve gün batımını beklemeyi gerektirirler. Temizden kirliye veya yarım üründen alınmazlar. Kim “bütün harmanım teruma” veya “bütün hamurum halla” derse, hiçbir şey dememiş olur, ta ki bir kısmı ayrılsın.