Birinci Görüm: Atlı – Zekeriya 1

Dariusun krallığının ikinci yılında, on birinci ay olan Şevat ayının yirmi dördüncü günü RAB İddo oğlu Berekya oğlu Peygamber Zekeriyaya görümlerle seslendi. Gece vadideki mersin ağaçlarının arasında kızıl ata binmiş bir adam gördüm. Arkasında kızıl, kula ve beyaz atlar vardı. “Efendim, bunlar ne?” diye sordum.
Benimle konuşan melek, “Bunların ne olduğunu sana göstereceğim” diye yanıtladı.
Mersin ağaçları arasında duran adam da, “Bunlar dünyayı dolaşmak için RABbin gönderdikleridir” diye açıkladı.
Mersin ağaçları arasında duran RABbin meleğine, “Dünyayı dolaştık” dediler, “İşte bütün dünya esenlik ve güvenlik içinde!”
Bunun üzerine RABbin meleği, “Ey Her Şeye Egemen RAB, yetmiş yıldır öfkelendiğin Yeruşalimden ve Yahuda kentlerinden sevecenliğini ne zamana dek esirgeyeceksin?” dedi. RAB benimle konuşan meleği tatlı, avutucu sözlerle yanıtladı.
Bunun üzerine benimle konuşan melek, “Şunu duyur!” dedi, “Her Şeye Egemen RAB, Yeruşalim ve Siyon için büyük kıskançlık duyuyorum diyor, Tasasız uluslara ise çok öfkeliyim; çünkü ben biraz öfkelenmiştim, onlarsa kötülüğe kötülük kattılar.
“Onun için RAB, Yeruşalime sevecenlikle döneceğim diyor, Tapınağım orada yeniden kurulacak ve Yeruşalim üzerine ölçü ipi çekilecek! Böyle diyor Her Şeye Egemen RAB.
“Şunu da duyur: Her Şeye Egemen RAB, Kentlerim yine bollukla dolup taşacak diyor, Ben RAB, Siyonu yine avutacağım, Yeruşalimi yine seçeceğim. ”