İlyas ile Ovadya – I. Krallar 18

Uzun bir süre sonra kuraklığın üçüncü yılında RAB İlyasa, “Git, Ahavın huzuruna çık” dedi, “Toprağı yağmursuz bırakmayacağım.” İlyas Ahavın huzuruna çıkmaya gitti.
Samiriyede kıtlık şiddetlenmişti. Ahav sarayının sorumlusu Ovadyayı çağırdı. –Ovadya RABden çok korkardı. İzebel RABbin peygamberlerini öldürdüğünde, Ovadya yüz peygamberi yanına alıp ellişer ellişer mağaralara gizlemiş ve yiyecek, içecek gereksinimlerini karşılamıştı.– Ahav, Ovadyaya, “Haydi gidip ülkedeki bütün su kaynaklarıyla vadilere bakalım” dedi, “Belki atlarla katırların yaşamasını sağlayacak kadar ot buluruz da onları ölüme terk etmemiş oluruz.” Ahavla Ovadya, araştırma yapmak üzere ülkeyi aralarında bölüştükten sonra, her biri yalnız başına bir yöne gitti.
Ovadya giderken yolda İlyasla karşılaştı. İlyası tanıyınca yüzüstü yere kapanarak, “Efendim İlyas sen misin?” diye sordu.
İlyas, “Evet, benim. Git efendine, İlyas burada de” diye karşılık verdi.
Ovadya, “Ne günah işledim ki, beni öldürsün diye Ahava gönderiyorsun?” dedi ve ekledi: “Tanrın yaşayan RABbin adıyla derim ki, efendimin seni aramak için adam göndermediği ulus ve krallık kalmadı. Ahav ülkelerinde olmadığını söyleyen herkese, seni bulamadıklarına dair ant içirdi. Oysa sen şimdi, Git, efendine İlyas burada de diyorsun. Ben senin yanından ayrıldığımda, RABbin Ruhu seni bilmediğim bir yere götürebilir. Durumu Ahava bildirince, gelip seni bulamazsa beni öldürür. Ben kulun gençliğimden beri RABden korkan biriyim. Efendim, İzebel RABbin peygamberlerini öldürdüğünde yaptıklarımı duymadın mı? RABbin peygamberlerinden yüzünü ellişer ellişer iki mağaraya saklayıp onların yiyecek, içecek gereksinimlerini karşıladım. Ama sen şimdi, Git, efendine İlyas burada de diyorsun. O zaman beni öldürür!”
İlyas şöyle karşılık verdi: “Hizmetinde bulunduğum yaşayan ve Her Şeye Egemen RABbin adıyla diyorum, bugün Ahavın huzuruna çıkacağım.”