Avner Davuta Katılıyor – II. Samuel 3

Saulun soyuyla Davutun soyu arasındaki savaş sürerken, Avner Saulun soyu arasında güçleniyordu.
Saulun Aya kızı Rispa adında bir cariyesi vardı. Bir gün İş-Boşet Avnere, “Neden babamın cariyesiyle yattın?” diye sordu.
İş-Boşetin sorusuna çok öfkelenen Avner şu karşılığı verdi: “Ben Yahuda tarafına geçen bir köpek başı mıyım? Bugün bile baban Saulun ailesine, kardeşlerine, dostlarına bağlıyım. Seni Davutun eline teslim etmedim. Ama bugün bu kadın yüzünden beni suçluyorsun. RAB krallığı Saulun soyundan alıp Dandan Beer-Şevaya kadar uzanan İsrail ve Yahudada Davutun krallığını kuracağına ant içti. Ben de bunu Davut için yapmazsam Tanrı bana aynısını, hatta daha kötüsünü yapsın!” İş-Boşet Avnerden korktuğu için ona başka bir şey söyleyemedi.
Avner kendi adına Davuta ulaklar gönderip şöyle dedi: “Ülke kimin ülkesi? Benimle bir antlaşma yap; o zaman İsrailin tümünün sana bağlanması için ben de senden yana olurum.”
Davut, “İyi” diye yanıtladı, “Seninle bir antlaşma yaparım. Yalnız senden şunu istiyorum: Beni görmeye geldiğinde Saulun kızı Mikalı da getir. Yoksa beni görmeyeceksin.”
Öte yandan Davut Saul oğlu İş-Boşete de ulaklar aracılığıyla şu haberi gönderdi: “Yüz Filistlinin sünnet derisi karşılığında nişanlandığım karım Mikalı bana ver.” Bunun üzerine İş-Boşet, kadının kocası Layiş oğlu Paltielden alınıp getirilmesi için adamlar gönderdi. Kocası kadını ağlaya ağlaya Bahurime kadar izledi; sonra Avner ona, “Geri dön” deyince döndü.
Avner İsrailin ileri gelenleriyle görüşüp onlara şöyle demişti: “Siz bir süredir Davutun kralınız olmasını istiyorsunuz. Şimdi bunu gerçekleştirin! Çünkü RAB, Davut hakkında, Halkım İsraili kulum Davut aracılığıyla Filistlilerin ve bütün düşmanlarının elinden kurtaracağım demişti.” Avner Benyaminlilerle de görüştü, İsrailin ve bütün Benyamin halkının uygun gördüğü her şeyi Davuta bildirmek üzere Hevrona gitti.
Avner yirmi kişiyle birlikte Hevrona, Davutun yanına vardı. Davut Avnerle yanındakilere bir şölen verdi.
Avner Davuta, “Hemen gidip bütün İsrail halkını efendim kralın yanına toplayayım” dedi, “Öyle ki, seninle bir antlaşma yapsınlar. Sen de dilediğin her yeri yönetebilesin.” Bunun üzerine Davut Avneri yoluna gönderdi. O da esenlikle gitti.