İsa kendisini yemeğe çağırmış olana da şöyle dedi: “Bir öğlen ya da akşam yemeği verdiğin zaman dostlarını, kardeşlerini, akrabalarını ve zengin komşularını çağırma. Yoksa onlar da seni çağırarak karşılık verirler. Ama ziyafet verdiğin zaman yoksulları, kötürümleri, sakatları, körleri çağır. Böylece mutlu olursun. Çünkü bunlar sana karşılık verecek durumda değildirler. Karşılığı sana, doğru kişiler dirildiği zaman verilecektir.”
Sofrada oturanlardan biri bunu duyunca İsaya, “Tanrının Egemenliğinde yemek yiyecek olana ne mutlu!” dedi.
İsa ona şöyle dedi: “Adamın biri büyük bir şölen hazırlayıp birçok konuk çağırdı. Şölen saati gelince davetlilere, Buyurun, her şey hazır diye haber vermek üzere kölesini gönderdi.
“Ne var ki, hepsi anlaşmışçasına özür dilemeye başladılar. Birincisi, Bir tarla satın aldım, gidip görmek zorundayım. Rica ederim, beni hoş gör dedi.
“Bir başkası, Beş çift öküz aldım, onları denemeye gidiyorum. Rica ederim, beni hoş gör dedi.
“Yine bir başkası, Yeni evlendim, bu nedenle gelemiyorum dedi.
“Köle geri dönüp durumu efendisine bildirdi. Bunun üzerine ev sahibi öfkelenerek kölesine, Koş dedi, Kentin caddelerine, sokaklarına çık; yoksulları, kötürümleri, körleri, sakatları buraya getir.
“Köle, Efendim, buyruğun yerine getirilmiştir, ama daha yer var dedi.
“Efendisi köleye, Çıkıp yolları ve çit boylarını dolaş, bulduklarını gelmeye zorla da evim dolsun dedi. Size şunu söyleyeyim, ilk çağrılan o adamlardan hiçbiri benim yemeğimden tatmayacaktır. ”
Chat
Sohbet Yükleniyor...