Ve onu ummadığı yerden rızıklandırır. Kim Allah’a tevekkül ederse O ona yeter. Şüphesiz Allah emrini yerine getirendir. Allah her şey için bir ölçü koymuştur.
Okunuşu ve Kelime Anlamı
Ve yerzukhu (ve onu rızıklandırır) min haysu (hiç beklemediği yerden) la yahtesib (hesap etmediği şekilde)…
Mukatil Tefsiri
“Ve onu ummadığı yerden rızıklandırır.” Yani hiç beklemediği ve ümit etmediği bir yerden. Allah onu ummadığı bir yerden rızıklandırmıştır.
“Kim Allah’a tevekkül ederse.” Yani rızık konusunda Allah’a güvenip O’na dayanırsa.
“O ona yeter.” Yani Allah ona kâfidir.
“Şüphesiz Allah emrini yerine getirendir.” Yani kulun başına gelen sıkıntı ve belâ konusunda Allah emrini mutlaka gerçekleştirir.
“Allah her şey için bir ölçü belirlemiştir.” Yani sıkıntı ve bolluk için bir takdir koymuştur. Şu kişinin ne zaman fakir, şu kişinin ne zaman zengin olacağını Allah belirlemiştir. Bu takdir ne öne alınır ne de ertelenir.
Sonra bir adam, şu ayet indiğinde Peygamber’e:
“Boşanmış kadınlar kendi kendilerine üç kur’ beklerler.” (Bakara 228)
ayetini hatırlatarak şöyle dedi:
“Hayız görmeyen kadının iddeti nedir? Henüz yaş küçüklüğü sebebiyle hayız görmemiş olanın iddeti nedir? Hamile kadının iddeti nedir?”
Taberi Tefsiri
Kim Allah’a tevekkül ederse O ona yeter” buyruğu hakkında Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: Kim işlerinde Allah’tan sakınır ve işlerini O’na bırakırsa, Allah ona yeter. “Şüphesiz Allah emrini yerine getirendir” cümlesi, “Kim Allah’a tevekkül ederse O ona yeter” cümlesinden bağımsızdır. Bunun anlamı şudur: Kul Allah’a tevekkül etsin veya etmesin, Allah her hâlükârda emrini yerine getirendir. Tefsir ehli de bu anlamda açıklamıştır. İbn Beşşâr rivayet etti; Abdurrahman anlattı; Süfyân, A‘meş’ten, o Ebû’d-Duhâ’dan, o da Mesrûk’tan rivayet etti. Mesrûk, “Kim Allah’a tevekkül ederse O ona yeter. Şüphesiz Allah emrini yerine getirendir” buyruğu hakkında şöyle dedi: “Kul Allah’a tevekkül etse de etmese de Allah emrini yerine getirir; fakat tevekkül eden kimsenin günahlarını örter ve ona büyük ecir verir.” Ebû Sâib rivayet etti; Ebû Muâviye, A‘meş’ten, o Ebû’d-Duhâ’dan, o da Mesrûk’tan bunun benzerini rivayet etti. Ebû Küreyb rivayet etti; İbn Salt, Kays’tan, o A‘meş’ten, o Ebû’d-Duhâ’dan, o Mesrûk’tan, o da Abdullah’tan rivayet etti. Abdullah, “Kim Allah’a tevekkül ederse O ona yeter” buyruğu hakkında şöyle dedi: “İhtiyacı zaten giderilmiş olan kimse tevekkül etmiş sayılmaz; tevekkül edenin tevekkül etmeyene üstünlüğü, Allah’ın onun günahlarını örtmesi ve ona büyük ecir vermesidir.” Ebû Küreyb rivayet etti; Cerîr, Mansûr’dan, o da Şa‘bî’den rivayet etti. Şa‘bî şöyle dedi: Şuteyr b. Şekel ile Mesrûk birlikte oturdular. Şuteyr, “Ya sen İbn Mes‘ûd’dan işittiğini anlatırsın da ben seni doğrularım ya da ben anlatırım sen beni doğrularsın” dedi. Mesrûk, “Hayır, sen anlat, ben seni doğrularım” dedi. Şuteyr şöyle dedi: İbn Mes‘ûd’u şöyle derken işittim: “Kur’an’da tevekkülü en büyük şekilde ifade eden ayet, ‘Kim Allah’a tevekkül ederse O ona yeter’ ayetidir.” Mesrûk, “Doğru söyledin” dedi.
“Allah her şey için bir ölçü koymuştur” buyruğu hakkında Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: Allah boşama, iddet ve bunların dışındaki her şey için kendisinde sona erilecek bir sınır, bir süre ve bir ölçü koymuştur. Tefsir ehli de bu anlamda açıklama yapmıştır. Ebû Sâib rivayet etti; Ebû Muâviye, A‘meş’ten, o Ebû’d-Duhâ’dan, o da Mesrûk’tan rivayet etti. Mesrûk, “Allah her şey için bir ölçü koymuştur” buyruğu hakkında, “Bir süre” dedi. İbn Beşşâr rivayet etti; Abdurrahman anlattı; Süfyân, A‘meş’ten, o Ebû’d-Duhâ’dan, o da Mesrûk’tan rivayet etti. Mesrûk, “Allah her şey için bir ölçü koymuştur” buyruğu hakkında, “Bir son sınır” dedi. İbn Humeyd rivayet etti; Mehrân, Süfyân’dan, o A‘meş’ten, o Ebû’d-Duhâ’dan, o da Mesrûk’tan bunun benzerini rivayet etti. Muhammed rivayet etti; Ahmed anlattı; Esbât, Süddî’den rivayet etti. Süddî, “Allah her şey için bir ölçü koymuştur” buyruğu hakkında, “Hayız, süre ve iddet konusunda” dedi.
Hz.Ateist Tefsiri
Henüz eklenmedi…