1. Münafıklar sana geldiklerinde, “Şüphesiz sen Allah’ın elçisisin” dediler. Allah, senin gerçekten elçisi olduğunu bilir. Allah, münafıkların kesinlikle yalancı olduklarına şahittir.
2. Yeminlerini bir kalkan edindiler de Allah’ın yolundan alıkoydular. Onların yaptıkları ne kötüdür.
3. Bu, iman ettikten sonra inkâr etmiş olmalarındandır. Böylece kalplerine mühür vurulmuştur, artık anlamazlar.
4. Onları gördüğünde bedenleri seni hayran bırakır. Konuştuklarında sözlerini dinlersin. Sanki onlar dayalı kütükler gibidir. Her gürültüyü kendi aleyhlerine sanırlar. Onlar düşmandır, onlardan sakın. Allah onları kahretsin! Nasıl da çevriliyorlar!
5. Onlara, “Gelin, Allah’ın elçisi sizin için bağışlanma dilesin” denildiğinde başlarını çevirirler, onları kibirlenerek yüz çevirir görürsün.
6. Onlar için ister bağışlanma dile, ister dileme, Allah onları asla bağışlamayacaktır. Şüphesiz Allah fasıklar topluluğunu doğru yola iletmez.
7. Onlar, “Allah’ın elçisinin yanında bulunanlara hiçbir şey vermeyin ki dağılıp gitsinler” diyenlerdir. Oysa göklerin ve yerin hazineleri Allah’ındır, fakat münafıklar anlamazlar.
8. “Medine’ye dönersek, üstün olan mutlaka aşağı olanı oradan çıkaracaktır” diyorlar. Oysa izzet Allah’a, elçisine ve müminlere aittir. Fakat münafıklar bilmezler.
9. Ey iman edenler! Mallarınız ve çocuklarınız sizi Allah’ı anmaktan alıkoymasın. Kim bunu yaparsa, işte onlar hüsrana uğrayanlardır.
10. Ölüm gelip çatmadan önce size verdiğimiz rızıktan infak edin. Sonra, “Rabbim! Beni yakın bir süreye kadar geciktirseydin de sadaka verip salihlerden olsaydım” demesin.
11. Allah, eceli geldiğinde hiçbir kimseye erteleme yapmaz. Allah, yaptıklarınızdan haberdardır.
Chat
Sohbet Yükleniyor...