64. Mezmur

Ey Tanrı, kulak ver sesime yakındığım zaman,
Hayatımı düşman korkusundan koru.
Kötülerin gizli tasarılarından,
O suçlu güruhun şamatasından esirge beni.
Onlar dillerini kılıç gibi bilemiş,
Acı sözlerini ok gibi hedefe yöneltmişler,
Pusularından masum insanın üzerine atmak için.
Ansızın vururlar, hiç çekinmeden.
Birbirlerini kötülük yapmaya iter,
Gizli tuzaklar tasarlarken,
“Kim görecek?” derler.
Haksızlık yapmayı düşünür,
“Kusursuz bir plan yaptık!” derler.
İnsanın içi ve yüreği derin bir sırdır, bilinmez.
Ama Tanrı onlara ok atacak,
Ansızın yaralanacaklar.
Dilleri yüzünden yıkıma uğrayacaklar,
Hallerini gören herkes alayla baş sallayacak.
Bütün insanlar korkuya kapılacak,
Tanrının işini duyuracak,
Onun yaptıkları üzerinde düşünecekler.
Doğru insan RABde sevinç bulacak,
Ona sığınacak,
Bütün temiz yürekliler Onu övecek.